Дар ин ду ҳафта ки бо гул мадор ме гузарад

در این دو هفته که با گل مدار می‌گذرد

Пиёлаи гир ки абр баҳор ме гузарад

پیاله گیر که ابر بهار می‌گذرد

Ба ин хушам ки шаби ҳиҷр , тираи рӯзон ро

به این خوشم که شب هجر، تیره‌روزان را

Ба ёди субҳи биногваш ёр ме гузарад

به یاد صبح بناگوش یار می‌گذرد

Ба ҳайрат аз равиши чашм май парасти туам

به حیرت از روش چشم می‌پرست توام

Ки даври мастӣ ӯ дар хумор ме гузарад

که دور مستی او در خمار می‌گذرد

Аз он шабӣ ки ба зулф ту кард шонаи кашӣ

از آن شبی که به زلف تو کرد شانه کشی

Ҳануз боди сабо мшкбор ме гузарад

هنوز باد صبا مشکبار می‌گذرد

Хуҷастаи боди сабоҳӣ ки мигсорон ро

خجسته باد صباحی که میگساران را

Ба рӯй соқии мишкӣн изор ме гузарад

به روی ساقی مشکین‌عذار می‌گذرد

Ҳаёти хоҷаи дили мурдаи байн ки рӯзу шабаш

حیات خواجهٔ دل‌مرده بین که روز و شبش

Ба фикри олам нопойдор ме гузарад

به فکر عالم ناپایدار می‌گذرد

зи даври чарх чаҳ андешам , аз фалак чаҳ кашам ?

ز دور چرخ چه اندیشم، از فلک چه کشم؟

Маро ба гардиши соғар мадор ме гузарад

مرا به گردش ساغر مدار می‌گذرد

Чаро дароз набошад шаби фироқи ҳазин ?

چرا دراز نباشد شب فراق حزین؟

Сухани зи силсилаи зулф ёр ме гузарад

سخن ز سلسلهٔ زلف یار می‌گذرد