Хаёлашгар чунин дар хотирам ҷогир ме гардад

خیالش گر چنین در خاطرم جاگیر می‌گردد

Пас аз мурдани ғуборами гарда тасвир ме гардад

پس از مردن غبارم گردهٔ تصویر می‌گردد

Буд то май ҷавон , бо ӯ ба сад ҷони ишқ май варзам

بود تا می جوان، با او به صد جان عشق می‌ورزم

Мурӣдаш мешавам аз сидқи дил чун пер ме гардад

مریدش می‌شوم از صدق دل چون پیر می‌گردد

Ҳазар кун эй сипеҳр аз теғи оҳ гиря олудам

حذر کن ای سپهر از تیغ آه گریه‌آلودم

Нафас чун об бардорад , дам шамшер ме гардад

نفس چون آب بردارد، دم شمشیر می‌گردد

Раҳин миннати ишқам ки афзуди эътиборам ро

رهین منّت عشقم که افزود اعتبارم را

Шикасти ранг бар рухсораам эксир ме гардад

شکست رنگ بر رخساره‌ام اکسیر می‌گردد

Ғубори хотирам анбӯҳ шуд , лухтӣ фурӯ гарем

غبار خاطرم انبوه شد، لختی فرو گریم

Балӣ борон шавад , чун абр оламгир ме гардад

بلی باران شود، چون ابر عالمگیر می‌گردد

Ба хон рӯзгорони дасти хоҳишро нёлоим

به خوان روزگاران دست خواهش را نیالایم

Ки охири коми неъмати хора аз ҷон сайр ме гардад

که آخر کام نعمت‌خواره از جان سیر می‌گردد

Шудам шӯридаи хотир аз хаёли гардиши чашмӣ

شدم شوریده خاطر از خیال گردش چشمی

Ба ҳам ин ҳалқаҳо чун баста шуд занҷир ме гардад

به هم این حلقه‌ها چون بسته شد زنجیر می‌گردد

Фалаки Тифл дабистонаст табъи нуктаи санҷон ро

فلک طفل دبستان است طبع نکته‌سنجان را

Кабӯд аз силии ман , рӯй чарх пер ме гардад

کبود از سیلی من، روی چرخِ پیر می‌گردد

Ҳазин аз фикри он ширини даҳани доими гдозонм

حزین از فکر آن شیرین دهن دایم گدازانم

Шавад чун устихонами об , ҷӯй шер ме гардад

شود چون استخوانم آب، جوی شیر می‌گردد