Чаҳ шуд ё раб ки абри навбаҳорони барнамеи хезад ?

چه شد یا رب که ابر نوبهاران برنمی خیزد؟

Раги мавҷии зи ҷоми мигсорони барнамеи хезад ?

رگ موجی ز جام میگساران برنمی خیزد؟

Магар дорад нишони бӯсаи лаъли обдор ӯ

مگر دارد نشانِ بوسه لعلِ آبدارِ او

Ки нақшӣ аз нигини номдорони барнамеи хезад ?

که نقشی از نگین نامداران برنمی خیزد؟

зи чашм серума олудаш сияҳ шуд рӯзгори мо

ز چشم سرمه آلودش سیه شد روزگار ما

Кадомин фитнаи зини дунболаи дорони барнамеи хезад ?

کدامین فتنه زین دنباله داران برنمی خیزد؟

Тағофули пеша ман нагзарад мастона аз роҳӣ

تغافل پیشهٔ من نگذرد مستانه از راهی

Ки оҳӣ аз дили умедворони барнамеи хезад

که آهی از دل امّیدواران برنمی خیزد

Ба даврони таровати бахше лаъл ме олудаш

به دوران طراوت بخشی لعل می آلودش

Ғубори хати з рӯй глъзорони барнамеи хезад

غبار خط ز روی گلعذاران برنمی خیزد

з ҳар кунҷи харобот Муғон бархест ҷамшедӣ

ز هر کنج خرابات مغان برخاست جمشیدی

Касе аз ҳалқаи парҳезгорони барнамеи хезад

کسی از حلقهٔ پرهیزگاران برنمی خیزد

Дили нолони ман то хок шуд дар роҳи ҷонбозӣ

دل نالان من تا خاک شد در راه جانبازی

Навое аз рикоби неи саворони барнамеи хезад

نوایی از رکاب نی سواران برنمی خیزد

Намак бар доғи хуршед қиёмат мезанад шӯрам

نمک بر داغ خورشید قیامت می زند شورم

Чу ман шӯридае аз дили фигорони барнамеи хезад

چو من شوریده ای از دل فگاران برنمی خیزد

Ба ин мастӣ ки май хезади срири хӯни навои калакам

به این مستی که می خیزد صریر خون نوا کلکم

Сафири булбулӣ аз шохсорони барнамеи хезад

صفیر بلبلی از شاخساران برنمی خیزد

Набошад навҳагар , марги ман мардонаи ҳиммат ро

نباشد نوحه گر، مرگ من مردانه همّت را

Садое аз шикасти баради борони барнамеи хезад

صدایی از شکست برد باران برنمی خیزد

намегардад баланд аз корвони нақши погрдӣ

نمی گردد بلند از کاروان نقش پاگردی

Ғубор аз раҳгузори хоксорони барнамеи хезад

غبار از رهگذار خاکساران برنمی خیزد

Кадомин шамъро дидӣ спндосои дарин водӣ

کدامین شمع را دیدی سپندآسا درین وادی

Ки бетоб аз мазори биқророни барнамеи хезад ?

که بی تاب از مزار بیقراران برنمی خیزد؟

Набошад нохунӣ чун теша , дар сарпанҷаи ошиқ

نباشد ناخنی چون تیشه، در سرپنجهٔ عاشق

Ки бо даъвӣ ба теғи кӯҳсорони барнамеи хезад

که با دعوی به تیغ کوهساران برنمی خیزد

Ба ин шухӣ ки май хезади нигоҳ аз домани мижгон

به این شوخی که می خیزد نگاه از دامن مژگان

Хаданг аз шасти ин ошиқи шикорони барнамеи хезад

خدنگ از شست این عاشق شکاران برنمی خیزد

Ба дилҳои тнки зарфон , мадаи ҷоми муҳаббат ро

به دل های تنک ظرفان، مده جام محبت را

Ки дрёкши наҳанг , аз чашмасорон барнамеи хезад

که دریاکش نهنگ، از چشمه ساران برنمی خیزد

Шат хӯн меравад аз дидаи ман то ту май ое

شط خون می رود از دیدهٔ من تا تو می آیی

Ба ин тамкин , ниҳол аз ҷӯйборони барнамеи хезад

به این تمکین، نهال از جویباران برنمی خیزد

Лаби паймона аз лаъли фурӯзони барнамеи дорӣ

لبِ پیمانه از لعلِ فروزان برنمی داری

Ки дӯди азглбни оташи изорони барнамеи хезад

که دود ازگلبن آتش عذاران برنمی خیزد

Ҳазин , тар шуд димоғи хушки зоҳид аз навой ту

حزین ، تر شد دماغ خشک زاهد از نوای تو

Чунин мастонаи бӯе аз баҳорони барнамеи хезад

چنین مستانه بویی از بهاران برنمی خیزد