Бе ту дар перҳан наУмия , хораст баҳор

بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهار

Чашми махмури туро гирд ва ғубораст баҳор

چشم مخمور تو را گرد و غبار است بهار

Ба таманнои ту эй Настарани орои биҳишт

به تمنّای تو ای نسترن آرای بهشت

Пой то сари ҳамаи оғӯш ва канораст баҳор

پای تا سر همه آغوش و کنار است بهار

Бас ки дунболи ту эй сарв хиромон гаштааст

بس که دنبال تو ای سرو خرامان گشتهست

Поиш аз шабнами гули обила дораст баҳор

پایش از شبنم گل آبله دار است بهار

Ранги азу , буи аз ӯ , ҳасану латофати ҳама ӯ

رنگ ازو، بوی از او، حسن و لطافت همه او

Бихўд аз ҷилва ӣ он лола изораст баҳор

بیخود از جلوه ی آن لاله عذار است بهار

Такя бар бистари насрину самани натавонад

تکیه بر بستر نسرین و سمن نتواند

Бас ки аз дасти ғамати зор ва назораст баҳор

بس که از دست غمت زار و نزار است بهار

Он қадар нест ки гули соғар майро бикашад

آن قدر نیست که گل ساغر می را بکشد

Ҳайф ва сад ҳайф ки бесабр ва қарораст баҳор

حیف و صد حیف که بی صبر و قرار است بهار

Сарви раънои марои ҳала тарозаст чаман

سرو رعنای مرا حلّه طراز است چمن

Моҳи зебои марои оина дораст баҳор

ماه زیبای مرا آینه دار است بهار

Ғунча дар пӯст нагунҷед зи таъсири насим

غنچه در پوست نگنجید ز تأثیر نسیم

Зоҳид аз хирқаи буруни ой , баҳораст баҳор

زاهد از خرقه برون آی، بهار است بهار

Шуълаи хуии ту ҳазини офат гулзор нагашт

شعله خوی تو حزین آفت گلزار نگشت

Ҷигараши доғ аз он лола изораст баҳор

جگرش داغ از آن لاله عذار است بهار