Ғам дунё надорам , дар паии ъқбо наме монам

غم دنیا ندارم، در پی عقبا نمی مانم

Ба шуғли душманон , аз дӯсти ҳаргизи во наме монам

به شغل دشمنان، از دوست هرگز وا نمی مانم

намегардад гиреҳ , маҷнӯни сифати мушти ғубори ман

نمی گردد گره، مجنون صفت مشت غبار من

Хароби ваҳшатам , зиндонии саҳро наме монам

خراب وحشتم، زندانی صحرا نمی مانم

з имшаб магзарон , гар мекунӣ фикрӣ ба рӯзи ман

ز امشب مگذران، گر می کنی فکری به روز من

Ман оташ ба ҷон , чун шамъ то фардо наме монам

من آتش به جان، چون شمع تا فردا نمی مانم

Гусастан нест дар паии корвон беқаророн ро

گسستن نیست در پی کاروان بی قراران را

Чу мавҷ аз худ ба ҳар ҷониби рӯм танҳо наме монам

چو موج از خود به هر جانب روم تنها نمی مانم

Ба ин заъфӣ ки натавонам ба саъй аз хештан рафтан

به این ضعفی که نتوانم به سعی از خویشتن رفتن

Чаро дар хотири он ёр бепарво наме монам ?

چرا در خاطر آن یار بی پروا نمی مانم؟

Чу Тифли ашк , оғӯшам ба осоиш наме созад

چو طفل اشک، آغوشم به آسایش نمی سازد

Гиреҳ дар домани мижгони хӯни поло наме монам

گره در دامن مژگان خون پالا نمی مانم

Гиромии гавҳарами гирди ятемӣ орзӯ дорад

گرامی گوهرم گرد یتیمی آرزو دارد

Ҳазин аз сайри чашмӣ дар дили дарё наме монам

حزین از سیر چشمی در دل دریا نمی مانم