Мӯсои сифат ба доғи зуҳӯр ту сӯхтем

موسی صفت به داغ ظهور تو سوختیم

Наздикӣу зи оташи давр ту сӯхтем

نزدیکی و ز آتش دور تو سوختیم

Бархест аз миёни ту ва ман ҳиҷоби тан

برخاست از میان تو و من حجاب تن

Ин хирқаро ба назри ҳузур ту сӯхтем

این خرقه را به نذر حضور تو سوختیم

Вақтаст агар ба ҷилваи шабамро саҳар кунӣ

وقت است اگر به جلوه شبم را سحر کنی

Умрӣ , чароғи дида , ба тавр ту сӯхтем

عمری، چراغ دیده، به طور تو سوختیم

эй рӯзгор , айшу ғаматро асар якеаст

ای روزگار، عیش و غمت را اثر یکیست

Чун шамъ , тан ба мотаму сур ту сӯхтем

چون شمع، تن به ماتم و سور تو سوختیم

Обӣ бар оташи дили сӯзон наме занӣ

آبی بر آتش دل سوزان نمی زنی

эй соқии бало , зи ғурур ту сӯхтем

ای ساقی بلا، ز غرور تو سوختیم

Бо хоксори худ ҳамаи нозӣу саркашӣ

با خاکسار خود همه نازی و سرکشی

эй шуълаи ху , зи табъи ғаюр ту сӯхтем

ای شعله خو، ز طبع غیور تو سوختیم

Аз ман бигӯ ба он санами саргарони ҳазин

از من بگو به آن صنم سرگران حزین

Хуршеди ман , зи оташи давр ту сӯхтем

خورشید من، ز آتش دور تو سوختیم