Пеш аз зуҳӯри ҷилва ҷонона сӯхтем

پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم

Оташ ба санг буд ки мо хона сӯхтем

آتش به سنگ بود که ما خانه سوختیم

Лаби ночшидаҳ аз нафаси оташини хеш

لب ناچشیده از نفس آتشین خویش

Чун доғи лола , бода ба паймона сӯхтем

چون داغ لاله، باده به پیمانه سوختیم

Дил бӯдааст маҳфили шамъи тарози мо

دل بوده است محفل شمع طراز ما

Худро абас ба каъба вбтхонаҳ сӯхтем

خود را عبث به کعبه وبتخانه سوختیم

Як шуълаи барқи хирмани дилҳо буд вале

یک شعله برق خرمن دلها بود ولی

Мо гармтар зи сӯзиш парвона сӯхтем

ما گرمتر ز سوزش پروانه سوختیم

Хобами ҳазини зи мисраи ваҳдат ба дидаи сӯхт

خوابم حزین ز مصرع وحدت به دیده سوخت

Мо худ нафаси зи гуфтан афсона сӯхтем

ما خود نفس ز گفتن افسانه سوختیم