Чун муҳраи шшдр , шудаи рафтори зи ёдам

چون مهرهٔ ششدر، شده رفتار ز یادم

Аз чори ҷиҳати бастаи фалаки роҳи кушодам

از چار جهت بسته فلک راه گشادم

Оби гуҳарами сохтаи богирди ятемӣ

آب گهرم ساخته باگرد یتیمی

Ҷинси ҳунарам , дар ҳамаи бозори касодам

جنس هنرم، در همه بازار کسادم

Мамнӯн набӯд шамъи ман аз дасти ҳимоят

ممنون نبود شمع من از دست حمایت

Ёрони вафо пеша супурданд ба бодам

یاران وفا پیشه سپردند به بادم

Сари ришта ӣ тадбири ман аз даст бурун аст

سر رشته ی تدبیر من از دست برون است

Бошад чу нафас дар кафи дил , басту кушодам

باشد چو نفس در کف دل، بست و گشادم

Иқболи баландам , илми афрошт чу хуршед

اقبال بلندم، علم افراشت چو خورشید

Рӯзӣ ки ба дунболи ту чун соя фитодам

روزی که به دنبال تو چون سایه فتادم

Дорам ба дил аз лолҳрхсори ту доғӣ

دارم به دل از لالهرخسار تو داغی

Давр аз ту нишаста сет ба ҷо , нақши муродам

دور از تو نشسته ست به جا، نقش مرادم

Номам ба забони фалаки сифла гарон аст

نامم به زبان فلک سفله گران است

Чун ҳарфи вафо аз даҳан даҳр фитодам

چون حرف وفا از دهن دهر فتادم

Хуштар чаҳ азин ғам ки диламро ғам ишқаст ?

خوشتر چه ازین غم که دلم را غم عشق است؟

Шодӣ чаҳ азин ба ки ба андӯҳи ту шодам ?

شادی چه ازین به که به اندوه تو شادم؟

Созад чу дами субҳи ҳазини зиндаи ҷаҳон ро

سازد چو دم صبح حزین زنده جهان را

Аз дил чу барояд нафаси поки нажодам

از دل چو برآید نفس پاک نژادم