Мо чок ба доман зада тӯҳмат ишқем

ما چاک به دامن زدهٔ تهمت عشقیم

Воъизи сари худ гир ки мо уммат ишқем

واعظ سر خود گیر که ما امّت عشقیم

Орӣ буд аз акси худии оинаи мо

عاری بود از عکس خودی آینهٔ ما

Оташ ба дил ва ҷон зада ғайрат ишқем

آتش به دل و جان زدهٔ غیرت عشقیم

Касро нарасад дрҳқи мо раду қабӯлӣ

کس را نرسد درحق ما ردّ و قبولی

Могар бад , агар нек , ки аз ҳазрат ишқем

ما گر بد، اگر نیک، که از حضرت عشقیم

Берун натавонем шуд аз кӯии муҳаббат

بیرون نتوانیم شد از کوی محبت

Парвонаи сифати сӯхта хилват ишқем

پروانه صفت سوختهٔ خلوت عشقیم

Набӯд хатар аз барқи фанои ҳосили мо ро

نبود خطر از برق فنا حاصل ما را

Мо худ дилу дайни бохта ҳиммат ишқем

ما خود دل و دین باختهٔ همّت عشقیم

Осоиши дилҳост ҳазин , замзамаи мо

آسایش دل هاست حزین ، زمزمهٔ ما

Мо нағмаи тарози чаман ъушрат ишқем

ما نغمه طراز چمن عشرت عشقیم