Дар зери лаб , оҳ аз дил ношод барорам

در زیر لب، آه از دل ناشاد برآرم

Он моя нафас нест ки фарёд барорам

آن مایه نفس نیست که فریاد برآرم

Чун сокин ҷинат шавам андӯҳи ту боқии сет

چون ساکن جنّت شوم اندوه تو باقی ست

Кӣ дил диҳадам то ғамат аз ёд барорам ?

کی دل دهدم تا غمت از یاد برآرم؟

Аз ёр ба ағёр ки бардаи сети шикоят ?

از یار به اغیار که برده ست شکایت؟

Ҳам пеши ту аз ҷаври ту фарёд барорам

هم پیش تو از جور تو فریاد برآرم

Гар бо сари зулф ту фурӯзад рухи даъвӣ

گر با سر زلف تو فروزد رخ دعوی

Дӯд аз шикани турра шамшод барорам

دود از شکن طرّهٔ شمشاد برآرم

То арзаи тороҷ матоъам шавад аз ту

تا عرضهٔ تاراج متاعم شود از تو

Аз кулбаи чароғӣ ба раҳ бод барорам

از کلبه چراغی به ره باد برآرم

Бошад ки хиромон ба тмошогҳми ое

باشد که خرامان به تماشاگهم آیی

Маҷнӯн шаваму арбада бунёд барорам

مجنون شوم و عربده بنیاد برآرم

Аз хомаи ҳазини озри бтхонаҳи ишқам

از خامه حزین آزر بتخانهٔ عشقم

Ҳар дами санамии зини санам обод барорам

هر دم صنمی زین صنم آباد برآرم