зи мастиҳои саҳбои азали майхонаи хешам
ز مستی های صهبای ازل میخانهٔ خویشم
Чу чашми хуши нигоҳони сархуш аз паймонаи хешам
چو چشم خوش نگاهان سرخوش از پیمانهٔ خویشم
Таҷаллӣ карда дар ҷонами ҷамоли шуълаи рухсорӣ
تجلی کرده در جانم جمال شعله رخساری
зи имонам чаҳ пурсӣ ? габри оташи хонаи хешам
ز ایمانم چه پرسی؟ گبر آتش خانه خویشم
Дилам чун шуълаи ҷувола бо худ ишқ ме бозад
دلم چون شعله جواله با خود عشق می بازد
Чароғи хилвати хоси худу парвонаи хешам
چراغ خلوت خاص خود و پروانه خویشم
Ба як аксаст чашм , ойӣнаи тасвирро доим
به یک عکس است چشم، آیینهٔ تصویر را دایم
Ҳамин маҳви тамошои рухи ҷононаи хешам
همین محو تماشای رخ جانانه خویشم
Ба умеди асирӣ рафтаам аз худ биёбонҳо
به امّید اسیری رفته ام از خود بیابانها
Ба завқи ошноиҳои ӯ бегонаи хешам
به ذوق آشنایی های او بیگانهٔ خویشم
Бурун аз ман набошад ҷилва гоҳе ҳақу ботил ро
برون از من نباشد جلوه گاهی حق و باطل را
Хароботи дилам , ҳам каъбаи ҳам бтхонаҳи хешам
خرابات دلم، هم کعبه هم بتخانهٔ خویشم
Дили сад чокам ороед ҳавоси ошуфтагӣҳо ро
دل صد چاکم آراید حواس آشفتگیها را
Ки ҳам зулфи парешони худ ва ҳам шонаи хешам
که هم زلف پریشان خود و هم شانه خویشم
Фусунӣ аз нафас ҳар дам ба гӯшам мезанад ҳастӣ
فسونی از نفس هر دم به گوشم می زند هستی
Гарони болини хоби ғифлат аз афсонаи хешам
گران بالین خواب غفلت از افسانهٔ خویشم
Шикастами қадари худро дар ҷаҳон аз хуши ънониҳо
شکستم قدر خود را در جهان از خوش عنانیها
Ман саргашта , оби Осиёи донаи хешам
من سرگشته، آب آسیای دانه خویشم
Ба обои Фхркрдни кори кӯдак машрабон бошад
به آبا فخرکردن کار کودک مشربان باشد
Фаромӯшаст дарси абҷади тифлонаи хешам
فراموش است درس ابجد طفلانهٔ خویشم
Хурӯши сина чун сайлоб дорад пои кўбонм
خروش سینه چون سیلاب دارد پای کوبانم
Трбнок аз самоъи нолаи мастонаи хешам
طربناک از سماع نالهٔ مستانهٔ خویشم
Ба мутриб нест ҳоҷат чун ҷараси шӯридаи мағзон ро
به مطرب نیست حاجت چون جرس شوریده مغزان را
Фиғон хезаст девор ва дар кошонаи хешам
فغان خیز است دیوار و در کاشانهٔ خویشم
Ҳазин аз гӯшаи дили по бурун наниҳодаам ҳаргиз
حزین از گوشهٔ دل پا برون ننهاده ام هرگز
Агар ганҷам агар девона , дар вайронаи хешам
اگر گنجم اگر دیوانه، در ویرانهٔ خویشم