Муҳӣти гавҳарӣ аз ашки тӯфони зой худ дорам

محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم

Раги Нитсаоне аз мижгони хӯни полоӣ худ дорам

رگ نیسانی از مژگان خون پالای خود دارم

Ғубор синаам бар шӯри маҳшар доман ифшоанд

غبار سینه ام بر شور محشر دامن افشاند

Дили девонае дар домани саҳроӣ худ дорам

دل دیوانه ای در دامن صحرای خود دارم

Биор эй дида , лаълии бодаи ашкӣ агар дорӣ

بیار ای دیده، لعلی باده اشکی اگر داری

Дарин гулгашти маҳтобӣ ки аз симоӣ худ дорам

درین گلگشت مهتابی که از سیمای خود دارم

Марои овора дарҳо накард аз гӯшаи азлат

مرا آوارهٔ درها نکرد از گوشهٔ عزلت

Чаҳ , мунтаҳо ки бар сар дар ҷаҳон аз пой худ дорам

چه، منّتها که بر سر در جهان از پای خود دارم

Ҳазин аз ҳар ду олами фикри дил , бегона ам дорад

حزین از هر دو عالم فکر دل، بیگانه ام دارد

Сари шӯридае дар домани саҳроӣ худ дорам

سر شوریده ای در دامن صحرای خود دارم