намеояд ба роҳи шӯхи таннозӣ ки ман дорам

نمی آید به راه شوخ طنازی که من دارم

Ба ҳам чун чашми айнак , дидаи бозӣ ки ман дорам

به هم چون چشم عینک، دیدهٔ بازی که من دارم

Чунингар чашми Лайлӣ парда бардорад зи доғи дил

چنین گر چشم لیلی پرده بردارد ز داغ دل

Ба саҳро май Фтдгнҷинаҳи розӣ ки ман дорам

به صحرا می فتدگنجینهٔ رازی که من دارم

Туоне парда Эй санҷид агар роҳӣ ба дили дорӣ

توانی پرده ای سنجید اگر راهی به دل داری

намеояд ба гӯш аз заъфи овозӣ ки ман дорам

نمی آید به گوش از ضعف آوازی که من دارم

Шарар бар ҳастӣ по дар рикобами ханда ҳо дорад

شرر بر هستی پا در رکابم خنده ها دارد

Равад дасту бағал , анҷому оғозӣ ки ман дорам

رود دست و بغل، انجام و آغازی که من دارم

Ҳазин афсона кард охир ба ҳар маҳфили ғами дил ро

حزین افسانه کرد آخر به هر محفل غم دل را

Ба хомӯшии забони шикваи пардозӣ ки ман дорам

به خاموشی زبان شکوه پردازی که من دارم