Дил дар париданаст чу шабнами з рӯй ту

دل در پریدن است چو شبنم ز روی تو

Хӯн машк мешавад ба раги гули зи буии ту

خون مشک می شود به رگ گل ز بوی تو

Бояд ба синаи нештар нола башиканам

باید به سینه نیشتر ناله بشکنم

Нозуктараст аз дили ушшоқи хуии ту

نازکتر است از دل عشاق خوی تو

Як субҳ , синаи чоки гузаштии зи гулистон

یک صبح، سینه چاک گذشتی ز گلستان

Гул пора кардааст гиребон , ба буии ту

گل پاره کرده است گریبان، به بوی تو

Хоҳад нишаст хӯни ман аз ҷӯши изтироб

خواهد نشست خون من از جوش اضطراب

Соқӣ агар чу бода кунад дар сабуии ту

ساقی اگر چو باده کند در سبوی تو

Халқӣ ба ҳам нишони ма ид ме диҳанд

خلقی به هم نشان مه عید می دهند

Ангушти ман чу қиблаи намо , мондаи сӯии ту

انگشت من چو قبله نما، مانده سوی تو

Аз чашми шӯр худ кунадаш машк , рӯзгор

از چشم شور خود کندش مشک، روزگار

Хӯнӣ ки мекунад ба дили нофа , мӯии ту

خونی که می کند به دل نافه، موی تو

Тар шуд зи абри калаки ту мағзи хирад , ҳазин

تر شد ز ابر کلک تو مغز خرد، حزین

Ҷон тоза мекунад , рақами мшкбўии ту

جان تازه میکند، رقم مشکبوی تو