Коми дилӣ ба олами нопойдори кӯ ?
کام دلی به عالم ناپایدار کو؟
Гирам ки зиҳ кунем камонро шикори кӯ ?
گیرم که زِه کنیم کمان را شکار کو؟
Савдои ишқи дасту дил аз кор барда аст
سودای عشق دست و دل از کار برده است
Дастӣ ки вокнди гиреҳ аз зулфи ёри кӯ
دستی که واکند گره از زلف یار کو
Маст гузорааст дарин базм ҳар ки ҳаст
مست گذاره است درین بزم هر که هست
Дар даври чашми сархуши соқии хумори кӯ ?
در دور چشم سرخوش ساقی خمار کو؟
Соқии кафи замона параст аз атои ту
ساقی کف زمانه پر است از عطای تو
эй абри файз , қисмати ин хоксори кӯ ?
ای ابر فیض، قسمت این خاکسار کو؟
Олами тамоми мазҳари он ҳасан мутлақ аст
عالم تمام مظهر آن حسن مطلق است
Ойӣнааст олимӣ , ойӣнаи дори кӯ ?
آیینه است عالمی، آیینه دار کو؟
Аз хории ҷаҳони рухи иқболи тозаи дор
از خواری جهان رخ اقبال تازه دار
Бингар саботи ранги гули эътибори кӯ ?
بنگر ثبات رنگ گل اعتبار کو؟
Як нғмҳоӣ ки аз дили ушшоқи ғами барад
یک نغمهای که از دل عشاق غم برد
Дар пардаи мухолифи лайл ва наҳор кӯ ?
در پردهٔ مخالف لیل و نهار کو؟
Як гарми рӯ ки шуълаи барин хор ва хас занад
یک گرم رو که شعله برین خار و خس زند
Аз дудмони ишқи дарин раҳгузори кӯ ?
از دودمان عشق درین رهگذار کو؟
Ин бесутуни ҳазор чу Фарҳод дида аст
این بیستون هزار چو فرهاد دیده است
Афтодаи кор бар сари ҳам , марди кори кӯ ?
افتاده کار بر سر هم، مرد کار کو؟
Як саргузаштае зи хроботёни ишқ
یک سرگذشته ای ز خراباتیان عشق
То по занад ба давлати нопойдори кӯ ?
تا پا زند به دولت ناپایدار کو؟
Дарёии ишқ , чун нафас аз дил кашад ҳазин
دریای عشق، چون نفس از دل کشد حزین
Мавҷӣ ки хубашро назанад бркноркў ?
موجی که خوبش را نزند برکنارکو؟