Чаҳ хуш буд ки ба дай , тарҳи навбаҳори кашӣ

چه خوش بود که به دی، طرح نوبهار کشی

Пиёла бар рухи он оташини изори кашӣ

پیاله بر رخ آن آتشین عذار کشی

Раҳин даст ҳимоят шавад , чароғи дилам

رهین دست حمایت شود، چراغ دلم

Шабӣ ки даст бар он зулфи тобдори кашӣ

شبی که دست بر آن زلف تابدار کشی

Наме кашӣ чу ниқоб аз рухи наҳуфта , чаро

نمی کشی چو نقاب از رخ نهفته، چرا

Назораро ба сари роҳи интизори кашӣ ?

نظاره را به سر راه انتظار کشی؟

Рахти биҳишт баринаст , бо баҳор чаҳ кор ?

رخت بهشت برین است، با بهار چه کار؟

Лабӣ чу майкадаи дорӣ , чаро хумори кашӣ ?

لبی چو میکده داری، چرا خمار کشی؟

Дароз шуд шаби ҳиҷрони зи осмон , вақт аст

دراز شد شب هجران ز آسمان، وقت است

Ки интиқоми ман тираи рӯзгори кашӣ

که انتقامِ من تیره روزگار کشی

Дамид субҳи баҳори хатат , сазад ки маро

دمید صبح بهار خطت، سزد که مرا

Қалам ба дафтари ғамҳои бе шумори кашӣ

قلم به دفتر غمهای بی شمار کشی

Ҷавоби нуктаи рангини Авҳадии сети ҳазин

جواب نکتهٔ رنگین اوحدی ست حزین

Сазад ки бар варақи лола , иннигор кашӣ

سزد که بر ورق لاله، این نگار کشی