Лаб гуёӣ ман чун шамъ , миқрози сухан ҳо шуд

لب گویای من چون شمع، مقراض سخن‌ها شد

Забони равшанам , афсонаи сози анҷуман ҳо шуд

زبان روشنم، افسانه‌ساز انجمن‌ها شد

зи бас сар мезанад з андешаам , ёди хати сабзаш

ز بس سر می‌زند ز اندیشه‌ام، یاد خط سبزش

зи нақши пои калакам , сафҳаҳо рашки чаман ҳо шуд

ز نقش پای کلکم، صفحه‌ها رشک چمن‌ها شد