Дил аз ваҳшати сарои олам ғаддор ме гирад

دل از وحشت سرای عالم غدّار می گیرد

Ки масти осӯдаи ҳолу мҳсб ҳушёр ме гирад

که مست آسوده حال و محسب هشیار می ‎گیرد

Димоғи афсарад аз он гулшан , ки бар рӯй ҳўснокон

دماغ افسرد از آن گلشن،که بر روی هوسناکان

Қазо дар май кушояд , рахна девор ме гирад

قضا در می گشاید، رخنهٔ دیوار می گیرد