Чун лаби ноеу не , пардаи сароёни ман ва ту

چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و تو

Сар афсона гушойем , ба дастони ман ва ту

سر افسانه گشاییم، به دستان من و تو

Хуррами он соъат ва он рӯз , ки чун булбулу гул

خرّم آن ساعت و آن روز، که چون بلبل و گل

Биншинем ба гулгашти гулистони ман ва ту

بنشینیم به گلگشت گلستان من و تو