эй ки бар дидаи ағёри хиромии дорӣ

ای که بر دیدهٔ اغیار خرامی داری

Як раҳ , аз ноз нагуфтӣ ки ғуломии дорӣ

یک ره، از ناز نگفتی که غلامی داری

Аз хумори ман хунобагусорат чаҳ ғамаст ?

از خمار من خونابه گسارت چه غم است؟

Ту ки аз лаъли лаби хеш , мудомии дорӣ

تو که از لعل لب خویش، مدامی داری

Мисли хосон нишморӣ ман дили сӯхта ро

مثل خاصان نشماری من دل سوخته را

Охир эй абри карам , раҳмати омии дорӣ

آخر ای ابر کرم، رحمت عامی داری