Теғи нигаҳи афтодаи гарони қотили мо ро

تیغ نگه افتاده گران قاتل ما را

Ёрои тапидан набӯд , бсмли мо ро

یارای تپیدن نبود، بسمل ما را

Дар тинатами он меҳру вафое ки сириштанд

در طینتم آن مهر و وفایی که سرشتند

Хишти сар хам мекунад охир , гули мо ро

خشت سر خم می کند آخر، گل ما را

Умедам аз он чашми сияҳ , буд нигоҳӣ

امّیدم از آن چشم سیه، بود نگاهی

Дардо ки тағофул кода кардӣ дили мо ро

دردا که تغافل کده کردی دل ما را