ё хотами алнабӣин , ғмхўори олимии ту

یا خاتم النبییّن، غمخوار عالمی تو

Пеши ту чун нанолам ? аз ҷаври осмонӣ

پیش تو چون ننالم؟ از جور آسمانی

Аз арзи шиква ҳарчанд , холӣ намешавад дил

از عرض شکوه هرچند، خالی نمی شود دل

Аз ман сухани тарозӣ , аз хомаи хӯни Чехияоне

از من سخن طرازی، از خامه خون چکانی

Ноед нуҳуфтан аз ман , бо лутфи шомили ту

ناید نهفتن از من، با لطف شامل تو

Розӣ ки май намояд , дар синаам синоне

رازی که می نماید، در سینه ام سنانی

Дерина шуд чу мухлис , дар ҳазратаст густох

دیرینه شد چو مخلص، در حضرت است گستاخ

Натавонам аз ту кардан , асрори дил наоне

نتوانم از تو کردن، اسرار دل نهانی

Ҳамчашми кавсар аз туаст , паймонаи амлҳо

همچشم کوثر از توست، پیمانهٔ املها

Лбризгўҳри азтўст , ганҷина амоне

لبریزگوهر ازتوست، گنجینهٔ امانی

Моҳичаи ливоят , орад ба дръ ва хуфтон

ماهیچهٔ لوایت، آرد به درع و خفتان

Корӣ ки мекунад ма , бо пайкари каттонӣ

کاری که می کند مه، با پیکر کتانی

Фарёдраси хдиўо , бедоди байн ки карда сет

فریادرس خدیوا، بیداد بین که کرده ست

Ҳиндӯии чархи моро , тороҷи тркмонӣ

هندوی چرخ ما را، تاراج ترکمانی

Давр аз ҳимояти ту , давр сипеҳр бишикаст

دور از حمایت تو، دور سپهر بشکست

Пушт хамидаамро , аз бори зиндагонӣ

پشت خمیده ام را، از بار زندگانی

Болину бистари ман , хиштӣу бӯрёеи сет

بالین و بستر من، خشتیّ و بوریایی ست

Инаст дар бисотам , зи асбоби ин ҷаҳонӣ

این است در بساطم، ز اسباب این جهانی

Аз нақд дар канорам , ранги тиллоӣ Эй ҳаст

از نقد در کنارم، رنگ طلایی ای هست

зи алвон неъматам нест , ҷузи ашки арғавонӣ

ز الوان نعمتم نیست، جز اشک ارغوانی

Бигусастаи улфати ман , аз хайл бе вафоён

بگسسته الفت من، از خیل بی وفایان

Пӯшидаи ҳиммати ман , чашм аз Наими фонӣ

پوشیده همّت من، چشم از نعیم فانی

Овораи ҳамчу ман нест , хокии ниҳоди дигар

آواره همچو من نیست، خاکی نهاد دیگر

То ин куҳани банноро , афлок гашта бонӣ

تا این کهن بنا را، افلاک گشته بانی

Даҳ сол шуд ки дар ҳинд , умрам ба ройгон рафт

ده سال شد که در هند، عمرم به رایگان رفت

Зини сон касе надода , бар боди зиндагонӣ

زین سان کسی نداده، بر باد زندگانی

Дами сардии замона , хуррами баҳорами афсарад

دم سردی زمانه، خرم بهارم افسرد

Урён танаст нахлам , аз боди меҳргонӣ

عریان تن است نخلم، از باد مهرگانی

эй сари ғубори роҳат , зон хоки серумаи ворӣ

ای سر غبار راهت، زان خاک سرمه واری

Хўнбори дидҳомро , бифирист армағонӣ

خونبار دیدهام را، بفرست ارمغانی

Ҷое ки нури рӯят , гулгунаи брФрўзд

جایی که نور رویت، گلگونه برفروزد

Аз зарра камтар ояд , хуршеди ховароне

از ذره کمتر آید، خورشید خاورانی

Дар хӯн нишаста дорад , ҳинди ҷигари фишорам

در خون نشسته دارد، هند جگر فشارم

Ман дод шиква додам , боқӣ дигар ту доне

من داد شکوه دادم، باقی دگر تو دانی

На қӯтӣ ки оем то хоки остонат

نه قوّتی که آیم تا خاک آستانت

На тоқатӣ ки созам , бо ҳрқти чунонӣ

نه طاقتی که سازم، با حرقت چنانی

Аз боди сарди Меҳрӣ , шохи хазони расида

از باد سرد مهری، شاخ خزان رسیده

Рухсора дар зрирӣ , зи ағсони зимронӣ

رخساره در زریری، ز اغصان ضیمرانی

Нафаси баланди ҳиммат , токӣ кунад таҳаммул

نفس بلند همّت، تاکی کند تحمّل

Бо таънаи арозил , бо нихвати адонӣ

با طعنهٔ اراذل، با نخوت ادانی

Дар сўмноти деҳлӣ , мадҳ ту ме сароем

در سومنات دهلی، مدح تو می سرایم

Зон пештар ки ояд , булбул ба зндхўонӣ

زان پیشتر که آید، بلبل به زندخوانی

Ҳар фардӣ аз мдиҳт , бошад ҳадиси манзил

هر فردی از مدیحت، باشد حدیث منزل

Ман асрти алмълӣ , ман срҳаҳи алмъонӣ

من اسرت المعلّی، من سرحهٔ المعانی

Ҳар сӯи срири калакам , табл Сикандарӣ зад

هر سو صریر کلکم، طبل سکندری زد

То гашт дар ҳавоят , саргарми мадҳи хуоне

تا گشت در هوایت، سرگرم مدح خوانی

Бингар ба мояи дорӣ , Нитсаон хомаам ро

بنگر به مایه داری، نیسان خامه ام را

Ҷузи ман касе наёрад , зини сон гуҳар фишонӣ

جز من کسی نیارد، زین سان گهر فشانی

Бар хоки аҷзи резад , сарпанҷаи Таҳамтан

بر خاک عجز ریزد، سرپنجهٔ تهمتن

Чун хомаам кушояд , бозуии паҳливонӣ

چون خامه ام گشاید، بازوی پهلوانی

Лаби бргшоу гавҳар , дар ҷайби баҳр ва кон кун

لب برگشا و گوهر، در جیب بحر و کان کن

Кафи бргшоу бФшон , сдгнҷи шоягонӣ

کف برگشا و بفشان، صدگنج شایگانی

Аз доғи меҳрати имрӯз , маҳфил фурӯз даҳрам

از داغ مهرت امروز، محفل فروزِ دهرم

Камтар диҳад чу ман ёд , осори бостонӣ

کمتر دهد چو من یاد، آثار باستانی

Аз мисраӣ тавон ёфт , табъи ҳунари тарозам

از مصرعی توان یافت، طبع هنر طرازم

Ҷонро ба тан набошад , ин ҷавдату равонӣ

جان را به تن نباشد، این جودت و روانی

Ҳаргиз надошт ҳисон , рутаби аллсонии ман

هرگز نداشت حسان، رطب اللسانی من

Ҳаргиз накард сҳбон , ин мӯъҷизи албёнӣ

هرگز نکرد سحبان، این معجز البیانی

Аз савлати мдиҳт , малики сухани гирифта

از صولت مدیحت، ملک سخن گرفته

Гардани Фрозклкм , бо чатри Ковиёнӣ

گردن فرازکلکم، با چتر کاویانی

Гар рухсат ту бошад , аз лухти дили намоям

گر رخصت تو باشد، از لخت دل نمایم

Мисатони маънавиро , то ҳашари мизбонӣ

مستان معنوی را، تا حشر میزبانی

Қадари сухан баландаст , зеро ки дорад обод

قدر سخن بلند است، زیرا که دارد آباد

То ҳашари сарваронро , қасри рафеъи шоне

تا حشر سروران را، قصر رفیع شانی

Аз мӯъҷиз сухан монад , рӯҳи аллоҳӣ ба исо

از معجز سخن ماند، روح اللهی به عیسی

Мӯсо кулем ҳақ шуд , аз файзи нуктаи доне

موسی کلیمِ حق شد، از فیضِ نکته دانی

Шдкохи малику миллат , азклки нукта парвар

شدکاخ ملک و ملت، ازکلک نکته پرور

Мстҳдми алмФосд , мустаҳками алмбонӣ

مستهدم المفاسد، مستحکم المبانی

Аз унсурӣ буд ном , шоҳони ғазнавӣ ро

از عنصری بود نام، شاهان غزنوی را

Аз Ганҷавӣ буд ёд , баҳроми шоҳи сонӣ

از گنجوی بود یاد، بهرام شاه ثانی

Он оли буйаи рафтанд , аммо ба рӯзгорон

آن آل بویه رفتند، امّا به روزگاران

Дорад рӯонишони шод , маҳёри Дайламоне

دارد روانشان شاد، مهیار دیلمانی

Салҷӯқиён гузаштанд , аммо з анварӣ монад

سلجوقیان گذشتند، امّا ز انوری ماند

Номи баланди эшон , бар лавҳи ин ҷаҳонӣ

نام بلند ایشان، بر لوح این جهانی

Давр атобакон рафт , аммо каломи саъдӣ

دور اتابکان رفت، امّا کلام سعدی

Парвардаи номашонро , бо оби зиндагонӣ

پرورده نامشان را، با آب زندگانی

Зикр аўбс боқӣаст , аз нуктаҳои салмон

ذکر اوبس باقیست، از نکته های سلمان

Ном такаш диҳад ёд , халлоқи исфаҳонӣ

نام تکش دهد یاد، خلّاق اصفهانی

Шоҳи Музаффариро , наслӣ намонад лекин

شاه مظفری را، نسلی نماند لیکن

Ҳар мисраии зи ҳофиз , шуд шамъи дудмонӣ

هر مصرعی ز حافظ، شد شمع دودمانی

Роҳ сухан набӯдӣ , дар ҳазратати ҳазин ро

راه سخن نبودی، در حضرتت حزین را

Аз афв агар набӯдӣ , умеди тилсонӣ

از عفو اگر نبودی، امّید طیلسانی

Калаками зи файзи лутфати зонсон ба ҷилва ояд

کلکم ز فیض لطفت زانسان به جلوه آید

Каз ҷунбиши баҳорон , шамшоди бӯстонӣ

کز جنبش بهاران، شمشاد بوستانی

То сарфароз карда сет , номи ту хомаам ро

تا سرفراز کرده ست، نام تو خامه ام را

Бо гӯй меҳр дорад , даъвии сўлҷонӣ

با گوی مهر دارد، دعویّ صولجانی

Бар сафҳа ам бинозад , ҷамшеду нақши хотам

بر صفحه ام بنازد، جمشید و نقش خاتم

Аз хомаам биболад , Аржангу калаки Монӣ

از خامه ام ببالد، ارژنگ و کلکِ مانی