Яке аз аҳли вараъ , говӣ ро

یکی از اهل ورع، گاوی را

Ҷониби масҷид одина бихонад

جانب مسجد آدینه بخواند

Ки биёи ҳамраҳи ман то масҷид

که بیا همره من تا مسجد

Гов аз даъвати обиди дармонд

گاو از دعوت عابد درماند

Гуфт бо худ ки шигифтии сети шигарф

گفت با خود که شگفتی ست شگرف

Ҳеҷ оқили сухани ин гӯна наронад

هیچ عاقل سخن این گونه نراند

Суннату фарз , ба ман фармон нест

سنّت و فرض، به من فرمان نیست

Гуҳар зикр наёрам ифшоанд

گهر ذکر نیارم افشاند

Натавонам ки даҳуми бонги намоз

نتوانم که دهم بانگ نماز

наменаёрам варақӣ қуръон хонд

می نیارم ورقی قرآن خواند

На имомат , на хитобат донам

نه امامت، نه خطابت دانم

Сухан аз ваъз , наёрам шинаванд

سخن از وعظ، نیارم شنواند

Говро ҳечкас аз масҷидён

گاو را هیچکس از مسجدیان

На ба минбар , на ба миҳроби нишонд

نه به منبر، نه به محراب نشاند

Аз паии даъватами ин марди худоӣ

از پی دعوتم این مرد خدای

Бесабаб нест ки ин муждаи расонад

بی سبب نیست که این مژده رساند

Об аз чоҳ кашӣдан донам

آب از چاه کشیدن دانم

Зери ин боргарон бояд монад

زیر این بارگران باید ماند