Ба худоӣ ки аз ишорат кун
به خدایی که از اشارت کن
Олимиро намӯда меъморӣ
عالمی را نموده معماری
Ки марои шеъру шоирӣ ор аст
که مرا شعر و شاعری عار است
Кош будам азин ҳунари орӣ
کاش بودم ازین هنر عاری
Борҳои хостами казин зиллат
بارها خواستم کزین ذلّت
Дӯши худро даҳуми сбкборӣ
دوش خود را دهم سبکباری
Нукта , бехост мерасад ба лабам
نکته، بی خواست می رسد به لبم
Чун табиии сети нағзи гуфторӣ
چون طبیعی ست نغز گفتاری
Дар навиштани басӣ ммотлаҳ рафт
در نوشتن بسی مماطله رفت
Як навиштам зи сад ба душворӣ
یک نوشتم ز صد به دشواری
Зончаҳи ҳам бар забони хомаи гузашт
زآنچه هم بر زبان خامه گذشت
Шуд парешони басии зи безорӣ
شد پریشان بسی ز بیزاری
Порае ҳам , ба қайд забт омад
پاره ای هم، به قید ضبط آمد
Ҳамчу дар нофа , машки тоторӣ
همچو در نافه، مشک تاتاری
Сӣ ҳазораст , дар чҳорктоб
سی هزار است، در چهارکتاب
Назми калаки бадоеъи осорӣ
نظم کلک بدایع آثاری
Танг шуд дар Фрохнои ҷаҳон
تنگ شد در فراخنای جهان
Хомаи ман , зи танги мзморӣ
خامهٔ من، ز تنگ مضماری
Калаками он тӯтӣ шикаршикан аст
کلکم آن طوطی شکرشکن است
Ки буд шуҳра , дар шкрборӣ
که بود شهره، در شکرباری
Чашм дорам ки чун гҳрснҷӣ
چشم دارم که چون گهرسنجی
Гуҳарамро кунад харидорӣ
گهرم را کند خریداری
Гар бибинад миёни ин ҳамаи ганҷ
گر ببیند میان این همه گنج
Ки фишондам ба дасти безорӣ
که فشاندم به دست بیزاری
Лафзу мазмуни ғайрро , кам ва беш
لفظ و مضمون غیر را، کم و بیش
Ки бар он гашта хомаам ҷорӣ
که بر آن گشته خامه ام جاری
Рифъат поя бинаду ҳунарам
رفعت پایه بیند و هنرم
Наниҳад тӯҳматам ба таррорӣ
ننهد تهمتم به طرّاری
Карда бар остони фитрати ман
کرده بر آستان فطرت من
Мау хур , орзӯии мсморӣ
مه و خور، آرزوی مسماری
Машки сои машом аттор аст
مشک سای مشام عطّار است
Нофа нуқтаам ба атторӣ
نافهٔ نقطه ام به عطاری
Гашта аз шарми нақши хомҳи и ман
گشته از شرم نقش خامه من
Мутаворӣ , батон Фархорӣ
متواری، بتان فرخاری
Неи ваҳдати саро чу баргирам
نی وحدت سُرا چو برگیرم
Гусалади ришта , габри зуннорӣ
گسلد رشته، گبر زناری
Бодаи резад ба соғари махмур
باده ریزد به ساغر مخمور
Варақамро агар биФшорӣ
ورقم را اگر بیفشاری
Офат душманасту неруии дӯст
آفت دشمن است و نیروی دوست
Сафдар хомаам ба сФдорӣ
صفدر خامه ام به صفداری
Ҳиммат ва мояам аз он беш аст
همّت و مایه ام از آن بیش است
Ки марои кдиаҳи хуй , пиндорӣ
که مرا کدیه خوی، پنداری
Мубтазали гӯ , тавон шинохт ки кист
مبتذل گو، توان شناخت که کیست
Табъи ҷўҳршнос агар дорӣ
طبع جوهرشناس اگر داری
Оради изъон , ба рои равшани ман
آرد اذعان، به رای روشن من
Чашми инсоф агар нинборӣ
چشم انصاف اگر نینباری
Натавон чора тўорд кард
نتوان چارهٔ توارد کرد
На зи ҳзм ва на аз ҷгрхўорӣ
نه ز حزم و نه از جگرخواری
Рисӣ онгаҳ ба дарди мо ки чу мо
رسی آنگه به درد ما که چو ما
Хомагирӣ ба даст ва бинагорӣ
خامه گیری به دست و بنگاری