Ба ном нигоранда ҳаст ва буд
به نام نگارنده هست و بود
Фрозндаҳи ин равоқи кабӯд
فرازندهٔ این رواق کبود
Сари достон , номи фархундае сет
سر داستان، نام فرخنده ای ست
Ки ақл аз санояши Фрўмондҳоист
که عقل از ثنایش فروماندهایست
Хирад дар кӯии кӯтаҳӣу камии сет
خرد در کوی کوتهی و کمی ست
Забони рўстозодаҳи аъҷмии сет
زبان روستازادهٔ اعجمی ست
Сипосаш нишоед ба андеша гуфт
سپاسش نشاید به اندیشه گفت
Ба хас , кӣ тавон кӯҳи Албурзи сифт ?
به خس، کی توان کوه البرز سفت؟
Хирадгар чаҳ Хизри биёбон буд
خردگر چه خضر بیابان بود
Саросемаи роҳи яздон буд
سراسیمهٔ راه یزدان بود
Дилу ҷон агар дониши осо буд
دل و جان اگر دانش آسا بود
Ҳамин бас ки худро шносо буд
همین بس که خود را شناسا بود
Азал то абадгар ба болои пурд
ازل تا ابد گر به بالا پرد
зи ҳади худ андеша барнагзарад
ز حدّ خود اندیشه برنگذرد
Тилисм ҳақиқат набояд шикаст
طلسم حقیقت نباید شکست
Ҳисорӣ буд , дар гуҳар ҳар чаҳ ҳаст
حصاری بود، در گهر هر چه هست
Ба бениши қадамро дарин куҳнаи даҳ
به بینش قدم را درین کهنه دِه
Агар марди роҳӣ ба андоза на
اگر مرد راهی به اندازه نِه
Наёбӣ худоро ба ҷўиндгӣ
نیابی خدا را به جویندگی
Бикаш по , зи беҳудаи пӯяндагӣ
بکش پا، ز بیهوده پویندگی
Мапуӣ ва чу оби гуҳар тоза бош
مپوی و چو آب گهر تازه باش
Агар худшиносӣ , ба андоза бош
اگر خودشناسی، به اندازه باش
Туро бартар аз ҳади худ , роҳ нест
تو را برتر از حد خود، راه نیست
Ки нақш аз нигоранда , огоҳ нест
که نقش از نگارنده، آگاه نیست
Ҷҳўлӣ , ба гирди фузулии магарад
جهولی، به گرد فضولی مگرد
зи ҷоҳили фузулии сет , кирдори сард
ز جاهل فضولی ست، کردار سرد
Фузулӣ кунад қатраро мунфасил
فضولی کند قطره را منفصل
Фарохаст дарё ва ту тнгдл
فراخ است دریا و تو تنگدل
Шуъӯри ту , эй пои басти ғурур
شعور تو، ای پای بستِ غرور
Яке кӯр мӯшасту тобандаи ҳўр
یکی کور موش است و تابنده هور
Кунад хирагии дидаи ҷони ту
کند خیرگی دیدهٔ جان تو
Адам зодааст охшиҷони ту
عدم زاده است آخشیجان تو
Хабар нест имрӯзро аз прир
خبر نیست امروز را از پریر
Ҷавон нест торихии чархи пер
جوان نیست تاریخی چرخ پیر
Куҷои тори мумкин ба воҷиби тунд ?
کجا تار ممکن به واجب تند؟
Луоби ънокб , збоби афканд ?
لعاب عناکب، ذباب افکند؟
Абаси дом дар роҳи анқои макаш
عبث دام در راه عنقا مکش
Зиёд , аз гилӣми худати пои макаш
زیاد، از گلیم خودت پا مکش
На пайдост роҳ ва туе Тифли дай
نه پیداست راه و تویی طفل دی
Дарин варта , гӯлӣ ба аз бхрдӣ
درین ورطه، گولی به از بخردی
Ба ин хирагии хуш аноне макун
به این خیرگی خوش عنانی مکن
Забони бастае , тарҷумонӣ макун
زبان بسته ای، ترجمانی مکن
Паии Мустафои гир , агар май рӯй
پی مصطفی گیر، اگر می روی
Раҳи рост инаст агар бгрўӣ
ره راست این است اگر بگروی