Ҳазин аз сухансанҷӣ бе ҳузур

حزین از سخن سنجی بی حضور

Дили нуктаи пардоз ман шуд нФўр

دل نکته پرداز من شد نفور

Чаҳ ёрои забонро , чу дил ёр нест ?

چه یارا زبان را، چو دل یار نیست؟

Чу дил танг шуд ҷой гуфтор нест

چو دل تنگ شد جای گفتار نیست

Ду нимаст ва тангаст дил чун қалам

دو نیم است و تنگ است دل چون قلم

Ба ин хомаи танги шқ , чун кунам ?

به این خامهٔ تنگ شق، چون کنم؟

Ҳамон ба ки аз нағмаи гирдами хамаш

همان به که از نغمه گردم خمش

Дарин тангнои сухани санҷи каш

درین تنگنای سخن سنج کش

Агар ҳаст гӯши ниўшндаҳ Эй

اگر هست گوش نیوشنده‌ای

Шносои дарди хурӯшанда Эй

شناسای درد خروشنده‌ای

Тавонад зи як нуктаам тарафи баст

تواند ز یک نکته‌ام طرف بست

Вагарна чаро боядам сина хаст ?

وگرنه چرا بایدم سینه خست؟

Сухани санҷ агар ҳаст ҳушёри мағз

سخن سنج اگر هست هشیار مغز

Кунад қӯти ҷони ин гуҳарҳои нағз

کند قوت جان این گهرهای نغز

Азин нома , гардун пуровоза шуд

ازین نامه، گردون پر آوازه شد

Равон сухан густарон тоза шуд

روان سخن گستران تازه شد

Навое ки ин хома бунёд кард

نوایی که این خامه بنیاد کرد

Дили Тӯсӣу рӯдакӣ шод кард

دل توسی و رودکی شاد کرد

Ба гӯши Низомӣ агар ме расед

به گوش نظامی اگر می‌رسید

Хурӯши ман хусравонеи ншид

خروش منِ خسروانی نشید

Ба таъзими ман , рух наҳодӣ ба хок

به تعظیم من، رخ نهادی به خاک

Ки аҳсант , эй нири тобнок

که احسنت، ای نیر تابناک

Агар саъдии шаҳдпарвар адо

اگر سعدی شهد پرور ادا

Шунидӣ зи сувари неи ман наво

شنیدی ز صور نی من نوا

Самоъаши зи сари ақли барадӣу ҳуш

سماعش ز سر عقل بردی و هوش

Забони мҳркрдӣ , шудӣ ҷумлаи гӯш

زبان مُهر کردی، شدی جمله گوش

Вагар нахли банди сухани парварон

وگر نخل بند سخن پروران

Рутаби барадӣ аз ман , шудӣ мадҳ хон

رطب بردی از من، شدی مدح خوان

Ки нозад ба даврони чархи асир

که نازد به دوران چرخ اثیر

Ба калаки ҷавони ту , ноҳиди пер

به کلک جوان تو، ناهید پیر

Тўро хома ширӣаст зубин ба дӯш

تو را خامه شیریست زوبین به دوش

Ба майдони чархи плнгинаҳи пӯш

به میدان چرخ پلنگینه پوش

Чу назмами зулоли Хизр соф нест

چو نظمم زلال خضر صاف نیست

з инсоф мегӯям , ин лоф нест

ز انصاف می‌گویم، این لاف نیست

Набӯдӣ агар даҳри носозгор

نبودی اگر دهر ناسازگار

Ҷаҳон кардамӣ пар дар шоҳвор

جهان کردمی پر دُر شاهوار

Нафас бар лабами ҷӯии хӯнӣ шудаи сет

نفس بر لبم جوی خونی شده‌ست

Ғубори дилами бесутунӣ шудаи сет

غبار دلم بیستونی شده‌ست

Маро аз худованди фарёдрас

مرا از خداوند فریادرس

Сабки бории дил умедасту бас

سبک باری دل امید است و بس

Ба ин нуктаи бастами қаламро забон

به این نکته بستم قلم را زبان

Таҳассунати болмолки алмстъон

تحَصَّنتُ بالمالک المُستعان

Хароботи мо , файзи бунёди бод

خرابات ما، فیض بنیاد باد

Хроботёнро равони шоди бод

خراباتیان را روان شاد باد