Хомаи шабии сафҳа тарозӣ гирифт

خامه شبی صفحه طرازی گرفت

Ҷавҳари андеша гудозӣ гирифт

جوهر اندیشه گدازی گرفت

Машк рақам шуд зи дами анбарин

مشک رقم شد ز دم عنبرین

Нофаи гшои гашт , чу оҳӯии чин

نافه گشا گشت، چو آهوی چین

Пешаи аттор вшӣ кард соз

پیشهٔ عطّار وشی کرد ساز

Табла ба шикаршиканӣ кард боз

طبله به شکّرشکنی کرد باز

Ёсуман ифшоанд ба насрини тибқ

یاسمن افشاند به نسرین طبق

Сунбултар суд ба симини варақ

سنبلِ تر سود به سیمین ورق

Захма ба тори нафас , афшурди даст

زخمه به تار نفس، افشرد دست

Нағмаи баромади зи шукри хоби маст

نغمه برآمد ز شکر خواب مست

Ғулғулае аз дил пурҷӯш хост

غلغله ای از دل پرجوش خاست

Влўлҳоӣ аз лаб хомӯш хост

ولولهای از لب خاموش خاست

Гарм шуд афсона афсурда ам

گرم شد افسانهٔ افسرده ام

Зад дами исо , шарари мрдҳом

زد دم عیسی، شرر مردهام

Мӯътакифони ҳаҷароти димоғ

معتکفان حجرات دماغ

Анҷумани оро , чу фурӯзони чароғ

انجمن آرا، چو فروزان چراغ

Аз дар дил то малакӯтии уфуқ

از در دل تا ملکوتی افق

Барсари ҳам басти маъонии ттқ

برسر هم بست معانی تتق

Соқии файзи азалӣ бода дод

ساقی فیض ازلی باده داد

Дили гуҳари баҳри хирад зода дод

دل گهر بحر خرد زاده داد

Файзи Флотўни хирад хам гушӯд

فیض فلاطون خرد خم گشود

Занги зи ойӣна фитрат задуд

زنگ ز آیینهٔ فطرت زدود

Шуд зи хурӯши лаб саҳбо зада

شد ز خروش لب صهبا زده

Зовияи сомъаҳ , иўнонкдаҳ

زاویهٔ سامعه، یونانکده

Нағма , сабӯҳӣ зада май рехт , лаб

نغمه، صبوحی زده می ریخت، لب

Судаи ънбркдаҳ май бехат , шаб

سودهٔ عنبرکده می بیخت، شب

Шавқ , ба кафи соғар ҷамшед дошт

شوق، به کف ساغر جمشید داشت

Хома , ба бар , барбат ноҳид дошт

خامه، به بر، بربط ناهید داشت

Робита бар силсилаи рози баст

رابطه بر سلسلهٔ راز بست

Нуқтаи анҷом ба оғози баст

نقطه انجام به آغاز بست

Коми қалам , қофия санҷӣ гирифт

کام قلم، قافیه سنجی گرفت

Рӯми насаб , турра знҷӣ гирифт

روم نسب، طرّهٔ زنجی گرفت

Хутбаи маънӣ , ба муродам нашуд

خطبهٔ معنی، به مرادم نشد

То дил ҳал карда , мидодам нашуд

تا دل حل کرده، مدادم نشد

Шонаи сифат , сина ба сад захм хаст

شانه صفت، سینه به صد زخم خست

То сари зулф сухан омад ба даст

تا سر زلف سخن آمد به دست

Лолаи сифат , нозада аз хӯни аёғ

لاله صفت، نازده از خون ایاغ

Гул натавон кард ба домани зи боғ

گل نتوان کرد به دامن ز باغ

Субҳ шуд эй соқии мишкӣнаи мӯӣ

صبح شد ای ساقی مشکینه موی

Ҷомӣ аз он бодаи хуршед рӯй

جامی از آن بادهٔ خورشید روی

Боз бипаймо ба ҳазини хароб

باز بپیما به حزین خراب

То дамад аз хома ӯ офтоб

تا دمد از خامهٔ او آفتاب