Саноҳои шоистаи дилдор ро

ثناهای شایسته دلدار را

Сипоси фаровони зи мо , ёр ро

سپاس فراوان ز ما، یار را

Саное ки олӣ сипосон кунанд

ثنایی که عالی سپاسان کنند

Сипосӣ ки яздон шиносон кунанд

سپاسی که یزدان شناسان کنند

Ба аҷзу сарафкандагии сари нуҳум

به عجز و سرافکندگی سر نهم

Ба сар аз гули саҷдаи афсари нуҳум

به سر از گل سجده افسر نهم

Ба хушкӣ чу бандам ба афсӯси лаб

به خشکی چو بندم به افسوس لب

Таровати даҳум аз замини бӯси лаб

طراوت دهم از زمین بوس لب

Забон аз санои нахл мўсо кунам

زبان از ثنا نخل موسا کنم

Ба ёди рухӣ , сина сино кунам

به یاد رخی، سینه سینا کنم

Чу хуршед аз он оташи синаи сӯз

چو خورشید از آن آتش سینه سوز

Нафасро кунам субҳ гетӣ фурӯз

نفس را کنم صبح گیتی فروز

Ба сари тоҷи шоҳии нуҳуми нома ро

به سر تاج شاهی نهم نامه را

Ливоӣ илоҳӣ кунам хома ро

لوای الهی کنم خامه را

Мидоду қалами анбар тар шавад

مداد و قلم عنبر تر شود

Хату холи рухсор дафтар шавад

خط و خال رخسار دفتر شود

Азин ршҳаҳ , хуррам кунам доғ ро

ازین رشحه، خرّم کنم داغ را

Таровати зи шабнами даҳуми боғ ро

طراوت ز شبنم دهم باغ را

Ба бустони ҷон обёрӣ кунам

به بستان جان آبیاری کنم

зи неи чашмаи Хизр ҷорӣ кунам

ز نی چشمهٔ خضر جاری کنم

Ба фарқи сухани брнҳми тоҷи ҳамд

به فرق سخن برنهم تاج حمد

Забонро фиристам ба миъроҷи ҳамд

زبان را فرستم به معراج حمد

Нафаси гарм чун барқ сӯзон шавад

نفس گرم چون برق سوزان شود

Дил аз ҳамди яздон фурӯзон шавад

دل از حمد یزدان فروزان شود

Забонам ба оташ занад доманӣ

زبانم به آتش زند دامنی

зи тФсидаҳи гулхани дамади гулшанӣ

ز تفسیده گلخن دمد گلشنی

Ба арши ҳақиқати ливоеи занам

به عرش حقیقت لوایی زنم

Нёзоўронро салоеи занам

نیازآوران را صلایی زنم