Худоёи дилии даҳ ҳақиқати шинос

خدایا دلی ده حقیقت شناس

Забонии сазовори ҳамду сипос

زبانی سزاوار حمد و سپاس

Марои ҷузи ту кас , ёвар ва ёр нест

مرا جز تو کس، یاور و یار نیست

Чаҳ гӯям ки ёрои гуфтор нест ?

چه گویم که یارای گفتار نیست؟

зи файз ту ояд дилам дар хурӯш

ز فیض تو آید دلم در خروش

Ки не аз дам ное ояд ба ҷӯш

که نی از دم نایی آید به جوش

Дилами ршҳаҳ ӣ баҳри анъоми тест

دلم رشحه ی بحر انعام تست

Чу моҳӣ , забони зинда аз ном туаст

چو ماهی، زبان زنده از نام توست

Надорад фурӯғии зи худ мушти гул

ندارد فروغی ز خود مشت گل

Магари партав файзат уфтад ба дил

مگر پرتو فیضت افتد به دل

Вуҷӯд ту накушояд ар дасти ҷӯад

وجود تو نگشاید ار دست جود

Адами пайкаронро чаҳ ёрои буд ?

عدم پیکران را چه یارای بود؟

Диҳии хома ӣ сунъро сарварӣ

دهی خامه ی صنع را سروری

Ба маънии тарозӣу сӯратгарӣ

به معنی طرازی و صورتگری

Аз он чеҳраи пардози чини аўои чгл

از آن چهره پرداز چین اوا چگل

Гул аз гули дамад , доғи ишқати зи дил

گل از گِل دمد، داغ عشقت ز دل

Набахше агар гмрҳонро суроғ

نبخشی اگر گمرهان را سراغ

Найафурӯзад аз доғи ишқати чароғ

نیفروزد از داغ عشقت چراغ

Дарин тираи кохӣ ки зулмат сарост

درین تیره کاخی که ظلمت سراست

Нафаси роҳи лабро чаҳ донад куҷост ?

نفس راه لب را چه داند کجاست؟

Азал то абад , мад эҳсон туаст

ازل تا ابد، مد احسان توست

Ба хон карам , дил намакдон туаст

به خوان کرم، دل نمکدان توست

Май ишқи равшангар сина шуд

می عشق روشنگر سینه شد

Ба хмхонаҳи ?ут , чашм ойӣна шуд

به خمخانه ات، چشم آیینه شد

Тўкрдии забони марои ёварӣ

توکردی زبان مرا یاوری

Ки зад аз сухани кӯси Искандарӣ

که زد از سخن کوس اسکندری

Ба маънӣ , шудӣ раҳбар хома ам

به معنی، شدی رهبر خامه ام

Задӣ ғоза бар чеҳра нома ам

زدی غازه بر چهرهٔ نامه ام

Кунад аз ту дар домани рӯзгор

کند از تو در دامن روزگار

Раги абри калакам дар шоҳвор

رگ ابر کلکم دُرِ شاهوار

Зиҳии лавҳи фикр ва хушо коми ман

زهی لوح فکر و خوشا کام من

Сҷли қабул ту дорад сухан

سجلِّ قبول تو دارد سخن

Ман зор , марди санояти кӣм ?

من زار، مرد ثنایت کیم؟

Нўопрўр хеш кардӣ ним

نواپرور خویش کردی نیم

Дамад аз рагами нағмаи чанг ва равад

دمد از رگم نغمهٔ چنگ و رود

Сафирам занад арғунунии сурӯд

صفیرم زند ارغنونی سرود

Ба дастони занами роҳи даври ғамат

به دستان زنم راه دور غمت

Ба Довӯд хонам , збўри ғамат

به داوود خوانم، زبور غمت

Забонаст дастони зани боғи ту

زبان است دستان زن باغ تو

Дилами тавру шамъаш буд доғи ту

دلم طور و شمعش بود داغ تو

Ҳадиси ман ва мо наме шоядам

حدیث من و ما نمی شایدم

Ба ин хирагӣ ханда ме оядам

به این خیرگی خنده می آیدم

Надониста ам кистам , чистам

ندانسته ام کیستم، چیستم

Туе айн ҳастӣ ва ман нестам

تویی عین هستیّ و من نیستم

Фаноро куҷои лоф даъвӣ расад ?

فنا را کجا لاف دعوی رسد؟

Магари дасти даъвӣ ба маънӣ расад

مگر دست دعوی به معنی رسد

Ҳазин , аз май бихўдии ҷоми каш

حزین، از می بیخودی جام کش

Забони масти даъвии сет , дар коми каш

زبان مست دعوی ست، در کام کش

Агар маҳви касрат вагар ваҳдатӣ

اگر محو کثرت و گر وحدتی

Ба ҳар сӯрат , ойӣнаи ҳайратӣ

به هر صورت، آیینهٔ حیرتی

Қалам бар фусунҳои найранги зан

قلم بر فسونهای نیرنگ زن

Занад роҳат , ойӣна бар санги зан

زند راهت، آیینه بر سنگ زن

Чу аз хешу бегона танҳо шӯй

چو از خویش و بیگانه تنها شوی

Қабули худованди яктои шӯй

قبول خداوند یکتا شوی