Кунун ёд меоядам он замон
کنون یاد می آیدم آن زمان
Ки шавқи оташ афрӯз шуд дар ниҳон
که شوق آتش افروز شد در نهان
Маро кард , дарди талаб бе қарор
مرا کرد، درد طلب بی قرار
Ҷаҳон ҳафт хону дили Исфандиёр
جهان هفت خوان و دل اسفندیار
Ҷигари алътши зан , зи тобу табам
جگر العطش زن، ز تاب و تبم
На ороми рӯз ва на хоби шабам
نه آرام روز و نه خواب شبم
зи писи нақоҳат ба хушкии асир
ز پیس نقاهت به خشکی اسیر
Вале буд мижгонами абри мтир
ولی بود مژگانم ابر مطیر
Ҷумудии мазоқи ман аз зуҳд дошт
جمودی مذاق من از زهد داشت
Ки оташ ба ҳар хушк ва тар ме гумошт
که آتش به هر خشک و تر می گماشت
Парокандаи хотир , давидами басӣ
پراکنده خاطر، دویدم بسی
Шудаи уқдаро соил аз ҳар касе
شده عقده را سائل از هر کسی
зи доноӣ ҳар кеши пурсидамӣ
ز دانای هر کیش پرسیدمی
Суханҳо , кам ва беш снҷидмӣ
سخنها،کم و بیش سنجیدمی
На раҳ монад нодида на рҳгроӣ
نه ره ماند نادیده نه رهگرای
На даҳ монад пӯшида , на диҳхудоӣ
نه دِه ماند پوشیده، نه دهخدای
Ба ҷое шабонгоҳ ва ҷое сабӯҳ
به جایی شبانگاه و جایی صبوح
Магар аз дарӣ пешам ояд футуҳ
مگر از دری پیشم آید فتوح
Ба ҳар марз ва бӯмӣ кашидам сиррӣ
به هر مرز و بومی کشیدم سری
Ва лекин надидам кушод аз дарӣ
و لیکن ندیدم گشاد از دری
Ба ҳар дар басии рафтау омада
به هر در بسی رفته و آمده
На масҷид дигар монад ва на майкада
نه مسجد دگر ماند و نه میکده
Гуҳӣ бар дар каъба , гуҳи дркншт
گهی بر در کعبه، گَه درکنشت
Талабкорӣ албата ҷое наҳашт
طلبکاری البته جایی نهشت
Кашидам з ҳар бодаи таҳи ҷуръа Эй
کشیدم ز هر باده ته جرعه ای
з ҳар дар ба давлат задам қуръа Эй
ز هر در به دولت زدم قرعه ای
Ба ҳам бар , басии лавҳ ва дафтар задам
به هم بر، بسی لوح و دفتر زدم
Фикандам варақ , даст бар сар задам
فکندم ورق، دست بر سر زدم
Ба хилват нишастам хамаши солиён
به خلوت نشستم خمش سالیان
Задам ҳоиҳў бо тараби ҳолён
زدم هایهو با طرب حالیان
Ба ҳргом , по мекашидам згл
به هرگام، پا می کشیدم زگل
намеёфт комӣ ки май хости дил
نمی یافت کامی که می خواست دل
Ба сахтии зи мақсад чу рӯем натофт
به سختی ز مقصد چو رویم نتافت
Футуҳии дил аз бахт фирӯз ёфт
فتوحی دل از بخت فیروز یافت
Яке пери тарсои маро дар Ироқ
یکی پیر ترسا مرا در عراق
Ду рӯзӣ шуд аз дӯстии ҳам всоқ
دو روزی شد از دوستی هم وثاق
Чу аз шавқ , ошуфта ҳолам бидид
چو از شوق، آشفته حالم بدید
Ҳадис талабкоремро шунид
حدیث طلبکاریم را شنید
Ба гӯшам шабӣ гуфт , рҳбони дайр
به گوشم شبی گفت، رهبان دیر
Таассуби рҳокн ки алслҳи хайр
تعصب رهاکن که الصلح خیر
Азин нуктаи қуфл аз дилам баргушод
ازین نکته قفل از دلم برگشاد
Ба рухи олами файзро дргшод
به رخ عالم فیض را درگشاد
Ба фикрат чу кардам дарин нуктаи ғӯр
به فکرت چو کردم درین نکته غور
Расидам ба адлу гузаштами зи ҷавр
رسیدم به عدل و گذشتم ز جور
Сухани бас дақиқасту маънии баланд
سخن بس دقیق است و معنی بلند
Магари паии баради орифи ҳӯшманд
مگر پی برد عارف هوشمند