Ҳазин аз сухани густарӣ лаб бабанд

حزین از سخن گستری لب ببند

Неи хомаи афкан ба тоқи баланд

نیِ خامه افکن به طاق بلند

Саросари ҷаҳони пари з гуфтор туаст

سراسر جهان پر ز گفتار توست

Забоноварӣ чун қалам , кор туаст

زبان آوری چون قلم، کار توست

Саромади зи умри ту ҳафтод сол

سرآمد ز عمر تو هفتاد سال

Нёсуд калаку забонати зи қол

نیاسود کلک و زبانت ز قال

Навиштӣ ба неруии калаки он қадр

نوشتی به نیروی کلک آنقدر

Ки дар лавҳ гетӣ нагунҷад дигар

که در لوح گیتی نگنجد دگر

Ҷаҳон пургуҳар шуд зи гуфтори ту

جهان پرگهر شد ز گفتار تو

Бирав , нғзгФтн буд кори ту

برو، نغزگفتن بود کار تو

Фурӯғи сухангар фарибанда аст

فروغ سخن گر فریبنده است

Хамӯшӣ кунун аз ту зебанда аст

خموشی کنون از تو زیبنده است

Фитодаи сети калаку забонати зи кор

فتاده ست کلک و زبانت ز کار

Нафаси нотавону кафати раъшаи дор

نفس ناتوان و کفت رعشه دار

з ҳар сӯ буд сарсари даии вазон

ز هر سو بود صرصر دی وزان

Ҳаввост парешон чу барги хазон

حواست پریشان چو برگ خزان

Агар мустамеъ ҳаст дар хонаи кас

اگر مستمع هست در خانه کس

Яке ҳарф бошад зи гӯяндаи бас

یکی حرف باشد ز گوینده بس

Вагар нест , беҳуда гуфтор чист ?

وگر نیست، بیهوده گفتار چیست؟

Хирадманди беҳуда гуфтор кист ?

خردمند بیهوده گفتار کیست؟

Басаст ончӣ гуфтанд , донишварон

بس است آنچه گفتند، دانشوران

Мазидӣ муяссар набошад бар он

مزیدی میسّر نباشد بر آن

Туро рафтаи домони фурсати зи чанг

تو را رفته دامان فرصت ز چنگ

Сухани мхтсркн ки вақтаст танг

سخن مختصرکن که وقت است تنگ

Худоёи ту боқӣу поянда Эй

خدایا تو باقی و پاینده ای

Бибахшоӣ бар ман ки бахшанда Эй

ببخشای بر من که بخشنده ای

Камӣ , азкмини бандаи нотавон

کمی، ازکمین بندهٔ ناتوان

Карам аз ту ё манъами алмстъон

کرم از تو یا مُنعم المستعان

Неи судаи таърих итмом ёфт

نی سوده تاریخ اتمام یافت

Қалам бо сафири дил анҷом ёфт

قلم با صفیر دل انجام یافت