эй бар рухи олимӣ дарат боз

ای بر رخ عالمی درت باز

Анҷоми марои расон ба оғоз

انجام مرا رسان به آغاز

Силии хури ҳиҷри ҷони гзоим

سیلی خور هجر جان گزایم

Дарёб чаҳ шуд ки то броими кзо

دریاب چه شد که تا برآیم کذا

Парварда туаст , хору сунбул

پروردهٔ توست، خار و سنبل

Хас тан назанад ки нестам гул

خس تن نزند که نیستم گل

Чунон ки гул аз ту , хор аз туаст

چونان که گل از تو، خار از توست

Даии ҳам зи ту , навбаҳор аз туаст

دی هم ز تو، نوبهار از توست

Бе қадре зарра нест навмед

بی قدری ذرّه نیست نومید

Аз партави илтифоти хуршед

از پرتو التفات خورشید

Гар иззати гул гё надорад

گر عزت گل گیا ندارد

. . .Гарӣ ҷудо надорад

...گری جدا ندارد

Дарёии муҳӣт агар шигарф аст

دریای محیط اگر شگرف است

Бо қатра , киро маҷол ҳарфаст ?

با قطره،که را مجال حرف است؟

Гар рад кунем чаҳ ҳила кӯшам ?

گر رد کنیم چه حیله کوشم؟

Бори худро куҷои фурушам ?

بار خود را کجا فروشم؟

Пайдои зи адам ҷаҳон кунӣ ту

پیدا ز عدم جهان کنی تو

Ҳар чиз ки хоҳӣ он кунӣ ту

هر چیز که خواهی آن کنی تو

Сарчашма ҳастӣ аз ту ҷории сет

سرچشمهٔ هستی از تو جاری ست

Амри ту ба коинот сорӣаст

امر تو به کاینات ساریست

Як нақши тугар фиришта ху шуд

یک نقش تو گر فرشته خو شد

Бад низ туфайлӣ накӯ шуд

بد نیز طفیلی نکو شد

Ин ҷумлаи з калак туаст бориз

این جمله ز کلک توست بارز

Наққоши қадиру нақши оҷиз

نقّاش قدیر و نقش عاجز

Бар хон Карим агар тФилист

بر خوان کریم اگر طفیلیست

Бо меҳмонон тафовуташ нест

با مهمانان تفاوتش نیست

Аз даргаи раҳмати карямон

از درگه رحمت کریمان

Холии нрўдкФи лӣимон

خالی نرودکف لئیمان

Хоси онкии умед баста бошад

خاص آنکه امید بسته باشد

Умрӣ ба тамаъ нишаста бошад

عمری به طمع نشسته باشد

Донеи манам он гадои озӣ

دانی منم آن گدای آزی

Дасти амлм ба ин дарозӣ

دست اَمَلَم به این درازی

Ғайр аз дар ту дарӣ надорам

غیر از در تو دری ندارم

Дарёб ки дайгарӣ надорам

دریاب که دیگری ندارم

Меҳмони туфайлии Каримам

مهمان طفیلی کریمم

Парвардаи неъмати қадимам

پروردهٔ نعمت قدیمم

Донам будат зиёдаи аФзол

دانم بودت زیاده افضال

Бо пиргдои музтариби ҳол

با پیرگدای مضطرب حال

эй бори худои банда парвар

ای بار خدای بنده پرور

Устодаи гадои пирбр дар

استاده گدای پیربر در

ӯ рӯй фиғон ва зоряш нест

او روی فغان و زاریش نیست

Ёроии сухан гузоряш нест

یارای سخن گزاریش نیست

Таскини заъиф нолиш кун

تسکین ضعیف نالیش کن

Раҳмӣ ба шикаста боляш кун

رحمی به شکسته بالیش کن

Дарёб ҳазин бенаво ро

دریاب حزین بی نوا را

Маҳрӯм макун куҳани гадо ро

محروم مکن کهن گدا را