Кули мо фии алўҷўди лӣси сўоаҳ

کلّ ما فی الوجود لیس سواه

Вҳдаҳи лои илоҳи алои аллоҳ

وحده لا اله الّا الله

Дидагар мағз бинад вагар пӯст

دیده گر مغز بیند و گر پوست

Рақам офаридагорӣ ӯст

رقم آفریدگاری اوست

Шаҷар тавр ҳастӣ , инсон шуд

شجر طور هستی، انسان شد

Ҷилваи гоҳи ҷамол субҳон шуд

جلوه گاه جمال سبحان شد

Он шаҷарро забон чу бор омад

آن شجر را زبان چو بار آمد

Вақти тавҳид кирдигор омад

وقت توحید کردگار آمد

Мутаъолии зи всмти итлоқ

متعالی ز وصمت اطلاق

Мутаҷаллӣ дар анфусу офоқ

متجلی در انفس و آفاق

Азалаш то абади ду то набӯд

ازلش تا ابد دو تا نبود

Абадаш аз азал ҷудо набӯд

ابدش از ازل جدا نبود

Аввал ва охираст аз асмоиш

اوّل و آخر است از اسمایش

Лек воҳид буд мсмоиш

لیک واحد بود مسمّایش

Ваҳдат ӯ муназзаҳ аз ададӣ

وحدت او منزه از عددی

Бе шарикии сети маънии аҳадӣ

بی شریکی ست معنی احدی

Зотши ойӣнаи таҷаллии илм

ذاتش آیینهٔ تجلی علم

Илм ӯ дргшои ҷавҳари ҳалам

علم او درگشای جوهر حلم

Ломакони офарин , макони густар

لامکان آفرین، مکان گستر

Кибриёяши азин ва он бартар

کبریایش ازین و آن برتر

Нақш ҳастӣ зи калак ӯ нқтӣ

نقش هستی ز کلک او نقطی

Мад сунъаш кашидааст хаттӣ

مدّ صنعش کشیده است خطی

Дар ҳақиқати адам шуморӣ нест

در حقیقت عدم شماری نیست

Нуқтау хати ҷуз эътиборӣ нест

نقطه و خط جز اعتباری نیست

Лавҳ тавҳид ӯст содаи зи ҳарф

لوح توحید اوست ساده ز حرف

Мағз ҳарфаст ин ҳадиси шигарф

مغز حرف است این حدیث شگرف

Ҳарфу савти инфеъол ва ӯ зотии сет

حرف و صوت انفعال و او ذاتی ست

Ҳар чаҳ гӯйем , боди пимоиист

هر چه گوییم، باد پیماییست

Лаби каҷи нағма , нест дастони зан

لب کج نغمه، نیست دستان زن

Дам фурӯбаста , ё забони алкн

دم فروبسته، یا زبان الکن