Шукри ллаҳ ки ҳафтае муҳлат

شکر لله که هفته ای مهلت

Ёфтам аз ҳаёт кам фурсат

یافتم از حیات کم فرصت

Ки барин чанд сафҳа , рехти қалам

که برین چند صفحه، ریخت قلم

Аз хати машки фом , тарҳи Ирам

از خط مشک فام، طرح ارم

Қаламам , сарв ҷӯйборон аст

قلمم، سرو جویباران است

Рақамами хат глъзорон аст

رقمم خطّ گلعذاران است

Қарнҳо бугзарад ки табъу қалам

قرنها بگذرد که طبع و قلم

Аз ӣам файзи бахш , гирад нам

از یم فیض بخش، گیرد نم

наменаёбӣ пас аз ҳазорон сол

می نیابی پس از هزاران سال

Дили дрёкшу забони мақол

دل دریاکش و زبان مقال

Ҳама гуёу гунг , аз киу ма

همه گویا و گنگ، از کِه و مَه

Манфаз суфлоанд , хомаш ба

منفذ سِفلیند، خامش به

Сару мағзи муқаллидон пуч аст

سر و مغز مقلّدان پوچ است

Ҷўзи мағзи муқаллидон пуч аст

جوز مغز مقلدان پوچ است

Ин ба худ бастагон ки май бинӣ

این به خود بستگان که می بینی

Хом лафзанду хосри маънӣ

خام لفظند و خاسر معنی

Ҳама лоланду хуши мақоли ин калак

همه لالند و خوش مقال این کلک

Пер золанду пӯри золи ин калак

پیر زالند و پور زال این کلک

Хомаи Албурзи кӯҳи ларзонд

خامه البرز کوه لرزاند

Раги хоро ба мисраам монад

رگ خارا به مصرعم ماند

Флтонм ки дар муҷоз уфтад

فلتانم که در مجاز افتد

Лухт кӯҳаст каз фароз уфтад

لخت کوه است کز فراز افتد

Мавҷи маънӣ , зи калаки дарёи дил

موج معنی، ز کلک دریا دل

Рехти чандон ки баҳр шуд , соҳил

ریخت چندان که بحر شد، ساحل

Хомаам қаср хулд кард банно

خامه ام قصر خلد کرد بنا

Кас чаҳ донад , дарин сипанҷи саро

کس چه داند، درین سپنج سرا

Қасрҳои риёзи ризвонӣ

قصرهای ریاض رضوانی

наменагунҷад ба кохи деҳқонӣ

می نگنجد به کاخ دهقانی

Мард бояд , ҳарифи номаи ман

مرد باید، حریف نامهٔ من

Нафх сувараст , бонги хомаи ман

نفخ صور است، بانگ خامهٔ من

Ҷон кунад зинда , тан бимиранд

جان کند زنده، تن بمیراند

Тан чаҳ донад , қалам чаҳ меронад ?

تن چه داند، قلم چه می راند؟

Ин нагуфтам ки омён хонанд

این نگفتم که عامیان خوانند

Қадари ин нома , орифон донанд

قدر این نامه، عارفان دانند

Дар ҷаҳони нуктаи рас наме байнам

در جهان نکته رس نمی بینم

Марди ин номаи кас наме байнам

مرد این نامه کس نمی بینم

Оташаст ин наво ки ме дорад

آتش است این نوا که می دارد

Шуъларо , марди боди пиндорад

شعله را، مرد باد پندارد

Зиндаро нони ғизоӣ тан бошад

زنده را نان غذای تن باشد

Мурдаро , хок дар даҳан бошад

مرده را، خاک در دهن باشد

Мурғи сидраи сет , калаки дастони зан

مرغ سدره ست، کلک دستان زن

Гӯши омии сет , равзани гулхан

گوش عامی ست، روزن گلخن

Шикани нома , рашк чин дорам

شکن نامه، رشک چین دارم

Дар рақам , машк ва ангабин дорам

در رقم، مشک و انگبین دارم

Нофа , дарюзагар , дуот марост

نافه، دریوزه گر، دوات مراست

Нил , лаби ташна Фурот марост

نیل، لب تشنهٔ فرات مراست

Ҷӯии шаҳдӣ ки аз қалами ҷории сет

جوی شهدی که از قلم جاری ست

На шароб авом бозорӣаст

نه شراب عوام بازاریست

Дили дрёкшии ҳаме бояд

دل دریاکشی همی باید

Ки азин ҷуръа , баҳр паймоед

که ازین جرعه، بحر پیماید

Булҳавасро , мизоҷи сФроўии сет

بوالهوس را، مزاج صفراوی ست

Шаҳди бнмўднш , ҷгркоўист

شهد بنمودنش، جگرکاویست

Набард ҳар касе зи ҳалвои баҳр

نبرد هر کسی ز حلوا بهر

Ки буд дар мизоҷ бар вай , заҳр

که بود در مزاج بر وی، زهر

Тифли шаш рӯзаро таом таред

طفل شش روزه را طعام ترید

намефишорад гулӯ , ба асри шадид

می فشارد گلو، به عصر شدید

Луқмаегар диҳӣ ба кӯдаки хирад

لقمه ای گر دهی به کودک خرد

Тамаъ аз ваии бабр ки кӯдаки мард

طمع از وی ببر که کودک مرد

Пери кӯдаки мизоҷ , беҳаср аст

پیر کودک مزاج، بی حصر است

Болиғи алршд , нодир алъср аст

بالغ الرشد، نادر العصر است

к . . . Вени кашон , қад кашидаанд имрӯз

ک...ون کشان، قد کشیده اند امروز

Ҳамаи моли обкўру риш ба гўз

همه مال آبکور و ریش به گوز

Риш гованд , лофёни ҷаҳон

ریش گاوند، لافیان جهان

Дам говаст ба , зи риши чунон

دم گاو است به، ز ریشِ چنان

Марди болиғ , ба риш ва сблт нест

مرد بالغ، به ریش و سبلت نیست

Мардӣу мардумӣ ба ҳиялат нест

مردی و مردمی به حیلت نیست

Макру талбис , хуй Иблис аст

مکر و تلبیس، خوی ابلیس است

Ҳамаи риши ту қҳбаҳ , талбис аст

همه ریش تو قحبه، تلبیس است

Тези бозигарони бозорӣ

تیز بازیگران بازاری

Решхандӣ ба риши худ дорӣ

ریشخندی به ریش خود داری

Пари пиндор , арш парвоз аст

پَرِ پندار، عرش پرواز است

Пашша , дар чашми хеш шаҳбоз аст

پشّه، در چشم خویش شهباز است

Қайди пиндор , нашканад осон

قید پندار، نشکند آسان

Ҷуз ба Авни худои зўолоҳсон

جز به عون خدای ذوالاحسان

Талх агар ҳарфи мост , дар комат

تلخ اگر حرف ماست، در کامت

Ақл , ширин кунод , дар ҷомат

عقل، شیرین کناد، در جامت

Доруии талх , ранҷ бизадойад

داروی تلخ، رنج بزداید

Сухани талх сӯдманд ояд

سخن تلخ سودمند آید

Сидқи маҳзам , китоби марқӯмам

صدق محضم، کتاب مرقومم

Лаби мдзд , аз рҳиқи махтумам

لب مدزد، از رحیق مختومم

Ршҳи ин хома , мавҷ таснӣм аст

رشح این خامه، موج تسنیم است

Таъна бар худ мадон , ки таълим аст

طعنه بر خود مدان،که تعلیم است

Чаҳ кунам чун ту фарқ нагузорӣ ?

چه کنم چون تو فرق نگذاری؟

Сухани рост , таънаи пиндорӣ

سخن راست، طعنه پنداری

Нафас раъност , хасми ҷонии ту

نفس رعناست، خصم جانی تو

Ба зиён дод , зиндагонии ту

به زیان داد، زندگانی تو

Кард , эй дуғи хӯрда ӣ бади маст

کرد، ای دوغ خورده ی بد مست

Худпарастии туро сипоси параст

خودپرستی تو را سپاس پرست

Ҳеҷ дар дида ту нест фурӯғ

هیچ در دیدهٔ تو نیست فروغ

?ҳеҷии рост , ба зи мадҳи дурӯғ

هجی راست، به ز مدح دروغ

Дили озода , фориғ аз мадҳ аст

دل آزاده، فارغ از مدح است

Ҳарчӣ гӯям замонаро қадаҳ аст

هرچه گویم زمانه را قدح است

На ҳиҷо пешаам на мадҳи шиор

نه هجا پیشه ام نه مدح شعار

Хуфтаеро магар кунам бедор

خفته ای را مگر کنم بیدار

Хайрхоҳӣаст мақсаду ният

خیرخواهیست مقصد و نیت

Поки ният чаҳ бокаш аз тӯҳмат ?

پاک نیت چه باکش از تهمت؟

Рости бинӣу рости гуфторӣ

راست بینی و راست گفتاری

намекунад бар каҷон , гронборӣ

می کند بر کجان، گرانباری

Ин нагӯям ки неку донои шӯ

این نگویم که نیک و دانا شو

Ҳарчӣ ҳастӣ , ба хеши бинои шӯ

هرچه هستی، به خویش بینا شو

Хоҳ нснос бошу хоҳии нос

خواه نسناس باش و خواهی ناس

Ҳарчӣ ҳастӣ , ту ҳад худ бишнос

هرچه هستی، تو حد خود بشناس

Кори мардон ба худ мабанд ба зӯр

کار مردان به خود مبند به زور

Дил ба даъвӣ гарӣ макун мағрур

دل به دعوی گری مکن مغرور

Нест кори ту , бениши маънӣ

نیست کار تو، بینش معنی

ӣнқадари бас ки пеши пои бинӣ

اینقدر بس که پیش پا بینی

Нрсондӣ ба ҳеҷ дил , ҷузи дард

نرساندی به هیچ دل، جز درد

Лофи мардӣ чаҳ май занӣ , номард ?

لاف مردی چه می زنی، نامرد؟

Назада нақши бўрёбоФӣ

نزده نقش بوریابافی

Дар шигифтам ки аз чаҳ май лофӣ

در شگفتم که از چه می لافی

По нау гом , хуши фарохии зан

پا نه و گام، خوش فراخی زن

Бо харят , ба абри шохии зан

با خریت، به ابر شاخی زن

Монда дар кори хеши бечора

مانده در کار خویش بیچاره

Вндрини коргоҳ , ҳар кора

وندرین کارگاه، هر کاره

Кори покон ба хештани бастӣ

کار پاکان به خویشتن بستی

Дастӣу пушти дастӣу пастӣ

دستی و پشت دستی و پستی

Накунӣ дарак , муъаррабу мабнӣ

نکنی درک، معرب و مبنی

Аз ту давраст роҳ то маънӣ

از تو دور است راه تا معنی

Чаҳ кунӣ фикр дар ҳудусу қадам ?

چه کنی فکر در حدوث و قدم؟

Бош дар фикри фараҷи хешу шикам

باش در فکر فرج خویش و شکم

Ншкибди зкори худ муздур

نشکیبد زکار خود مزدور

Кори фараҷу шиками ту рост , зарур

کار فرج و شکم تو راست، ضرور

Лоиқи ҳаркасӣ буд корӣ

لایق هرکسی بود کاری

Ба мисли , ҳар лурӣу бозорӣ

به مثل، هر لُریّ و بازاری

Дар нагирад туро чу ҳеҷ сухан

در نگیرد تو را چو هیچ سخن

Вақт тангаст , ҳар чаҳ хоҳӣ кун

وقت تنگ است، هر چه خواهی کن

Як ду рӯзӣаст муҳлати дунё

یک دو روزیست مهلت دنیا

Чанд поед ҳаёти сусти банно ?

چند پاید حیات سست بنا؟

Ҳарфи ҳақро , агар ривоҷӣ нест

حرف حق را، اگر رواجی نیست

Марази ҷаҳлро алоҷӣ нест

مرض جهل را علاجی نیست

Мурда аз файзи исо , эҳёи гашт

مرده از فیض عیسی، احیا گشت

Исо аз ҷоҳилон гурехт ба дашт

عیسی از جاهلان گریخت به دشت

Омии хираи сар , блохиз аст

عامی خیره سر، بلاخیز است

Душманӣ дар ҷаҳон бдоҳиз аст

دشمنی در جهان بداحیز است

Нӯши ҷоҳил , ҳамеша неш омад

نوش جاهل، همیشه نیش آمد

Анбиёро бибин чаҳ пеш омад

انبیا را ببین چه پیش آمد

Ҳамсарӣҳо ба авлиё карданд

همسریها به اولیا کردند

Аҳди бадгавҳарӣ адо карданд

عهد بدگوهری ادا کردند

Ҳақ , бидонро балоӣ некон кард

حق، بدان را بلای نیکان کرد

Офариниш , барои некон кард

آفرینش، برای نیکان کرد

зи газандии казин гуруҳи кашанд

ز گزندی کزین گروه کشند

Шаҳди ҷони парварии зи дӯсти чшнд

شهد جان پروری ز دوست چشند

Давлатиро каз ибтидо доранд

دولتی را کز ابتدا دارند

Ҳамаи зини халқ ҷонгзо доранд

همه زین خلق جانگزا دارند

Хома фарсӯда шуд зи раҳи сипарӣ

خامه فرسوده شد ز رَه سپری

Ваа чаҳ созам ба оташини ҷгарӣ

وه چه سازم به آتشین جگری

Дили ман танг буду фурсати танг

دل من تنگ بود و فرصت تنگ

Ғунчаро фасли дай чаҳ буи ва чаҳ ранг ?

غنچه را فصل دی چه بوی و چه رنگ؟

Ончӣ ман дидам аз замонаи хеш

آنچه من دیدم از زمانهٔ خویش

Он надидаи сет аз намак , дили риш

آن ندیده ست از نمک، دل ریش

Бори дардӣ ки дил ба дӯш кашид

بار دردی که دل به دوش کشید

наменаёрам туро ба гӯш кашид

می نیارم تو را به گوش کشید

Муддатӣ рафт ва рӯзгорӣ шуд

مدتی رفت و روزگاری شد

Каз ҳунар , дил ба зер борӣ шуд

کز هنر، دل به زیر باری شد

Борҳои аҳди бстмӣ бо дил

بارها عهد بستمی با دل

Ки наризад гуҳар , каф бо дил

که نریزد گهر،کف با دل

Шиканами хома , сафҳа пора кунам

شکنم خامه، صفحه پاره کنم

Сина меҷӯшадам , чаҳ чора кунам ?

سینه می جوشدم، چه چاره کنم؟

Чаҳ кунам ? мавҷ мезанад дили риш

چه کنم؟ موج می زند دل ریش

Муваҷҷаҳи баҳрро , ки бандади пеш

موجهٔ بحر را، که بندد پیش

Шӯри дил , чун лабам биҷунбанд

شور دل، چون لبم بجنباند

Зӯри ин латма , кӯҳи ғалтонад

زور این لطمه، کوه غلتاند

На ба фикрам сараст ва на гуфтор

نه به فکرم سر است و نه گفتار

Суханам чист ? мавҷи дарёи бор

سخنم چیست؟ موج دریا بار

Ҳақ алӣамаст кандарин пеша

حق علیم است کاندرین پیشه

Рӯзи аввал , набудам андеша

روز اول، نبودم اندیشه

Лабам аз шери шаст , оби сухан

لبم از شیر شست، آب سخن

Лавҳи пешонӣам , китоби сухан

لوح پیشانیم، کتاب سخن

Сухан аз мости ҷовдон , зинда

سخن از ماست جاودان، زنده

Вази суханҳои мост , ҷони зинда

وز سخن های ماست، جان زنده

Ба ман аз чин расед , қофила ҳо

به من از چین رسید، قافله ها

Пар шуд аз буии машк , марҳала ҳо

پر شد از بوی مشک، مرحله ها

Бўшносон димоғ бигушоӣанд

بوشناسان دماغ بگشایند

Бирав оғӯш доғ бигушоӣанд

برو آغوش داغ بگشایند

Сафҳаҳо , таблаҳои аттор аст

صفحه ها، طبله های عطار است

Нуқтаҳо , нофаҳои тотор аст

نقطه ها، نافه های تاتار است

Ғайри машки хутани тарози қалам

غیر مشک ختن طراز قلم

Набӯд доғи ишқро марҳам

نبود داغ عشق را مرهم

намекунад май , ба коми махмурам

می کند می، به کام مخمورم

Машки парварда , доғи носўрм

مشک پرورده، داغ ناسورم

Раги ҷони тору нола мизроб аст

رگ جان تار و ناله مضراب است

Соғарами доғу бода хуноб аст

ساغرم داغ و باده خوناب است

Чакад оташи зи нолаи сардам

چکد آتش ز نالهٔ سردم

Ҳамаи дардам , ки ишқи прўрдм

همه دردم، که عشق پروردم

Халафам , ишқи кӣмёгар ро

خلفم، عشق کیمیاگر را

Шуъла май пурвирд , самандар ро

شعله می پرورد، سمندر را

Мояи дор , аз муҳӣти буи ман аст

مایه دار، از محیط بوی من است

Оташини бода дар сабуӣ ман аст

آتشین باده در سبوی من است

Марҳабои ишқи ҷону дил парвар

مرحبا عشق جان و دل پرور

Пухтаи ном манаст аз он озар

پخته نام من است از آن آذر

Аз баҳораш , шукуфтаи боғи дилам

از بهارش، شکفته باغ دلم

Оташин лолааст , доғи дилам

آتشین لاله است، داغ دلم

Дида ҳар ҷо фишонд мижгонӣ

دیده هر جا فشاند مژگانی

Чеҳра афрӯз шуд , гулистонӣ

چهره افروز شد، گلستانی

Аз канорам ки хилват ёр аст

از کنارم که خلوت یار است

зи ҷигари пораи пора гулзор аст

ز جگر پاره پاره گلزار است

Шуд камон гарчи қомат чу хаданг

شد کمان گرچه قامت چو خدنگ

Чанги ишқам хамида бошад танг

چنگ عشقم خمیده باشد تنگ

Май хурӯшад , дил харошида

می خروشد، دل خراشیده

Ғамам аз баҳри он тарошида

غمم از بهر آن تراشیده

Чанг бояд ки дар хурӯш буд

چنگ باید که در خروش بود

Напарам созам ар хамӯш буд

نپرم سازم ار خموش بود

Рӯм аз худ ба нолаи саҳарӣ

روم از خود به نالهٔ سحری

Ноқаро , аз ҳаддии сет , раҳи сипарӣ

ناقه را، از حدی ست، رَه سپری

Бесамоъам намешавад раҳи тай

بی سماعم نمی شود رَه طی

Май рӯми ҳам Аннани нола , чун не

می روم هم عنان ناله، چون نی

Неи манам , ноеи он Масеҳи нафас

نی منم، نایی آن مسیح نفس

Дами иқболи файзаи алоқдс

دم اقبال فیضه الاقدس

Ишқ мегӯяму забони сӯзад

عشق می ‎گویم و زبان سوزد

Лаби зи тбхолаҳ , хирман андӯзад

لب ز تبخاله، خرمن اندوزد

Нафасами оташу забон ишқ аст

نفسم آتش و زبان عشق است

Таби гармам дар устихон ишқ аст

تب گرمم در استخوان عشق است

Дар нистонми оташи афтода

در نیستانم آتش افتاده

Кор бо ишқи саркаши афтода

کار با عشق سرکش افتاده

Нитсаатон рафт ва оташаст баланд

نیستان رفت و آتش است بلند

Ҳамаи оташ буд , куҷост сапанд ?

همه آتش بود، کجاست سپند؟

Аз сапандаст , як хурӯшидан

از سپند است، یک خروشیدن

Чора набӯд ба ҷуз ки ҷӯшидан

چاره نبود به جز که جوشیدن

Субҳ дар сина , як нафас дорад

صبح در سینه، یک نفس دارد

Дастгоҳи фиғон , ҷарас дорад

دستگاه فغان، جرس دارد

Фурсати гуфтану шунидани кӯ ?

فرصت گفتن و شنیدن کو؟

Тоқати як нафас кашӣдан кӯ ?

طاقت یک نفس کشیدن کو؟

Рафта аз ҷӯши раъшаи перӣ

رفته از جوش رعشهٔ پیری

Аз кафами қудрати қалам гирӣ

از کفم قدرت قلم گیری

Гавҳарӣ чанд , аз қалами сифтам

گوهری چند، از قلم سفتم

Чанд соъат , зи ҳафта Эй гуфтам

چند ساعت، ز هفته ای گفتم

Доштамгар маҷоли як шабаҳ Эй

داشتم گر مجال یک شبه ای

Май расонадами сухан , ба мартаба Эй

می رساندم سخن، به مرتبه ای

Ки ба солӣ наёряш хондан

که به سالی نیاریش خواندن

Лек вомондм аз сухан рондан

لیک واماندم از سخن راندن

Ба климӣ ки офарӣдаи сухан

به کلیمی که آفریده سخن

Ки надорам сари сухани гуфтан

که ندارم سر سخن گفتن

Қалам акнӯн ба дидаам хор аст

قلم اکنون به دیده ام خار است

Сафҳа бар табъи нозукам бор аст

صفحه بر طبع نازکم بار است

Сару барги сухани сароеи кӯ

سر و برگ سخن سرایی کو

Кули шийъи изўли алои ҳў

کلّ شیءٍ یزول اِلّا هو

ҒФри аллоҳи рбноу ъФӣ

غفر الله ربنا و عفی

Ҳсбнои аллоҳи рбнои вкФиٰ

حسبنا الله ربّنا وکفیٰ