Ёд меоядам зи аҳди падар

یاد می آیدم ز عهد پدر

Рӯҳи аллоҳ , рӯҳаи алотҳр

روّح الله، روحه الاطهر

Он замон буд соли умрами панҷ

آن زمان بود سال عمرم پنج

Рафтаи умрами зи шоягонии ганҷ

رفته عمرم ز شایگانی گنج

Умр , ганҷу замона чун бод аст

عمر، گنج و زمانه چون باد است

Такя бар бод , суст бунёд аст

تکیه بر باد، سست بنیاد است

Ногаҳони ид рӯзгор омад

ناگهان عید روزگار آمد

Сипарӣ шуд хазон , баҳор омад

سپری شد خزان، بهار آمد

Фасли ардӣ биҳишт омад пеш

فصل اردی بهشت آمد پیش

Сӯхт аспанд , иди хирондиш

سوخت اسپند، عید خیراندیش

Яке аз ҷумлаи парасторон

یکی از جمله پرستاران

Ки ба ман буд меҳрбон аз ҷон

که به من بود مهربان از جان

БҳртшриФи ман ба назд падар

بهرتشریف من به نزد پدر

Омад ва арза дошт ҳалаи зар

آمد و عرضه داشت حلهٔ زر

Дар бағал дошт , қӣматии дебо

در بغل داشت، قیمتی دیبا

Дўздми хост , ҷомае зебо

دوزدم خواست، جامه ای زیبا

Чун падар ҳала дид напасандед

چون پدر حله دید نپسندید

Сӯем аз чашм меҳрбонӣ дид

سویم از چشم مهربانی دید

Гуфт он ходими нкўхў ро

گفت آن خادم نکوخو را

Мҳрпрўри сиришти дилҷӯ ро

مهرپرور سرشت دلجو را

Ин на дилсӯзӣ ва на ғмхўории сет

این نه دلسوزی و نه غمخواری ست

Оқибати бинии аркнӣ , ёрӣаст

عاقبت بینی ارکنی، یاریست

Ҳар ки андешаи молстш

هر که اندیشهٔ مآلستش

Намаки дӯстии ҳлолстш

نمک دوستی حلالستش

Кас надонад ки чархи гардун чун

کس نداند که چرخ گردون چون

Икрўш нест даҳри буқаламун

یکروش نیست دهر بوقلمون

Тифл аз имрӯз , чун шавад хугар

طفل از امروز، چون شود خوگر

Ба прндии қабоу ҳалаи зар

به پرندی قبا و حلّهٔ زر

Шояд он рӯзгор ояд пеш

شاید آن روزگار آید پیش

Ки наёбади мураққаъи дарвеш

که نیابد مرقّع درویش

Чунки нозу Наим ҷӯшӣ кард

چونکه ناز و نعیم جوشی کرد

Натавонади пилос пӯшӣ кард

نتواند پلاس پوشی کرد

Он замон , талхии замонаи чшд

آن زمان، تلخی زمانه چشد

Бояд аз ҷоми заҳр , ҷуръа кашад

باید از جام زهر، جرعه کشد

Бо писар , шафқати падар дигар аст

با پسر، شفقت پدر دگر است

Аз ту бегонау маро ҷигар аст

از تو بیگانه و مرا جگر است

Ғам ӯ , бештар марост ба дил

غم او، بیشتر مراست به دل

Ним аз рӯй илтифоти хаҷал

نیم از روی التفات خجل

Пас ба ман гуфт ин сазоӣ ту нест

پس به من گفت این سزای تو نیست

Лоиқи ҷомау қабоӣ ту нест

لایق جامه و قبای تو نیست

Мардро зеби тан забон бошад

مرد را زیب تن زبان باشد

Ҳала , пероя занон бошад

حلّه، پیرایهٔ زنان باشد

Ҳала аз туаст , нест кӯтоҳӣ

حلّه از توست، نیست کوتاهی

Ҳон бубахшаш ба ҳар ки май хоҳӣ

هان ببخشش به هر که می خواهی

Рағбат ҳала рафт аз ёдам

رغبت حلّه رفت از یادم

Он гирифтам , ба дайгарӣ додам

آن گرفتم، به دیگری دادم