Чун зи ман пеш , хоҷаи ориф

چون ز من پیش، خواجهٔ عارف

Он ба асрори соликони воқиф

آن به اسرار سالکان واقف

Марди маънии ҳакими раббонӣ

مرد معنی حکیم ربانی

Бодаи паймои файзи яздоне

باده پیمای فیض یزدانی

Он куҳани масти ҷуръаҳои азал

آن کهن مست جرعه های ازل

Ҳӯшёри диёри илму амал

هوشیار دیار علم و عمل

Дил ва ҷон дода влои алӣ

دل و جان دادهٔ ولای علی

Нуктаи пардоз , бар хФӣу ҷлӣ

نکته پرداز، بر خفی و جلی

Форси арсаи сухан созӣ

فارس عرصهٔ سخن سازی

Пештози Фўорси тозӣ

پیشتاز فوارس تازی

Зада калакаш бар осмони байрақ

زده کلکش بر آسمان بیرق

Форсиро калом ӯ равнақ

فارسی را کلام او رونق

Хоҷаи ғазнавии сенаеи род

خواجهٔ غزنوی سنایی راد

Ки ба рӯҳаши тҳити ҳақи бод

که به روحش تحیت حق باد

Зад дар ин баҳри нақш гуёе

زد در این بحر نقش گویایی

Ки кунад кавсараши ҷабини сое

که کند کوثرش جبین سایی

Гоҳе абёти баргузӣда ӯ

گاهی ابیات برگزیدهٔ او

Ки сҷласт бар ҷарида ӯ

که سجلّ است بر جریدهٔ او

Шўрбхши димоғи ман гаштӣ

شوربخش دماغ من گشتی

Намаки афшони доғи ман гаштӣ

نمک افشان داغ من گشتی

Андалеби қалами зи табъи ҳазин

عندلیب قلم ز طبع حزین

Тлбидии ҳдиқаҳи Дуюмин

طلبیدی حدیقهٔ دومین

Лек аз афсурдагӣ қабул нашуд

لیک از افسردگی قبول نشد

Ҳолеи табъ бўолФзўл нашуд

حالی طبع بوالفضول نشد

То дар ин тангнои вақти раҳил

تا در این تنگنای وقت رحیل

Хома сар кард , сувари исрофил

خامه سر کرد، صور اسرافیل

Нақш чанде ба артҷол задам

نقش چندی به ارتجال زدم

Оҳӣ аз танагӣ маҷол задам

آهی از تنگی مجال زدم

Бӯ ки манзур аҳл дид уфтад

بو که منظور اهل دید افتد

Венаи сияҳи нома , рӯсафед уфтад

وین سیه نامه، روسفید افتد

Баъди панҷаи ҳазор шеър гузин

بعد پنجه هزار شعر گزین

Ки даромад ба дафтари тадвин

که درآمد به دفتر تدوین

Умри ҳам дар ҷавор ҳафтод аст

عمر هم در جوار هفتاد است

Мушти холии марои пар аз бод аст

مشت خالی مرا پر از باد است

Ранҷа калакам шуд аз шкрхоиӣ

رنجه کلکم شد از شکرخایی

Шоирӣ чист ? бодпимоиӣ

شاعری چیست؟ بادپیمایی

Умр дар мастии гузораи гузашт

عمر در مستی گذاره گذشت

Мустаъорам ба истиораи гузашт

مستعارم به استعاره گذشت

То яке вазну қофияи санҷам

تا یکی وزن و قافیه سنجم

Ҳақ ба даст манаст агар ранҷам

حق به دست من است اگر رنجم

Пешаи мубтазал на кор ман аст

پیشهٔ مبتذل نه کار من است

Шоирии ори эътибор ман аст

شاعری عار اعتبار من است

Хосса дар рӯзгор бе насифат

خاصه در روزگار بی نصفت

Вндрини аср бе тамизи сифат

وندرین عصر بی تمیز صفت

Ки баҷои мондаи пашми бофӣ чанд

که بجا مانده پشم بافی چند

Жожи хоёни ҳарзаи лофӣ чанд

ژاژ خایان هرزه لافی چند

Хом ва бемағз ва беадаб яксар

خام و بی مغز و بی ادب یکسر

Дар харяти зи куни хари пас тар

در خریّت ز کون خر پَس تر

Хирадам бонг зад ки эй хира

خِردَم بانگ زد که ای خیره

Сафҳа то чанд мекунӣ тира ?

صفحه تا چند می کنی تیره؟

Кам навиштӣ ба сафҳаи айём ?

کم نوشتی به صفحهٔ ایّام؟

Достон санҷят нагашт тамом ?

داستان سنجیت نگشت تمام؟

Дили нФрсўдт аз сухансозӣ ?

دل نفرسودت از سخن سازی؟

Достон дигар чаҳ оғозӣ ?

داستان دگر چه آغازی؟

Чанд бар хома ме тавон печид ?

چند بر خامه می توان پیچید؟

Сафҳа кардӣ сиёҳу мӯии сифед

صفحه کردی سیاه و موی سفید

Вақт хомӯшӣаст ҳарзи мҷўш

وقت خاموشی است هرز مجوش

Бар забони бастагон сухан мафруш

بر زبان بستگان سخن مفروش

Ҳарза дар . . . Май диҳӣ ба хамир

هرزه در... می دهی به خمیر

Ба харон дархураст мушти шъир

به خران درخور است مشت شعیر

Ҳам замирон бо вафои рафтанд

هم ضمیران با وفا رفتند

Синаи софони босафои рафтанд

سینه صافان باصفا رفتند

Андарин арсаи гмрҳӣ аз ҳуш

اندرین عرصه گمرهی از هوش

Нағма пардоз гаштае кӯи гӯш ?

نغمه پرداز گشته ای کو گوش؟

Гуфтӣу ҳарф муддао гуфтӣ

گفتی و حرف مدعا گفتی

Гуҳарии сифтӣ ва ба ҷои сифтӣ

گهری سفتی و به جا سفتی

Лек аз оғози ин касоди ҳунар

لیک از آغاز این کساد هنر

Ба ҳнрпрўрон набудам сар

به هنرپروران نبودم سر

Чу қалами зер теғ болидам

چو قلم زیر تیغ بالیدم

Захм хӯрдам сухани сроиидм

زخم خوردم سخن سراییدم

Музд ва миннат надоштам хоҳиш

مزد و منّت نداشتم خواهش

Хотири осӯда буд бо коҳиш

خاطر آسوده بود با کاهش

Чу хурӯшӣ ки месарояд гӯш

چو خروشی که می سراید گوش

Кор набӯд маро ба нолаи нюаш

کار نبود مرا به ناله نیوش

Ноламу нолаи санҷи хубаши худам

نالم و ناله سنج خوبش خودم

Намаки афшону синаи риши худам

نمک افشان و سینه ریش خودم

Шояд обӣ ба рӯй кор ояд

شاید آبی به روی کار آید

Хушк дай бугзарад баҳор ояд

خشک دی بگذرد بهار آید

Бинад айём рӯй ёрон ро

بیند ایّام روی یاران را

Пардаи санҷону хуши айёрон ро

پرده سنجان و خوش عیاران را

Гӯши соҳибдилии ниўшди роз

گوش صاحبدلی نیوشد راز

Ҳасан анҷом ёбад ин оғоз

حسن انجام یابد این آغاز

Суханам башнавад схндонӣ

سخنم بشنود سخندانی

Ҳадя созад дуои ғуфронӣ

هدیه سازد دعای غفرانی

Зер ҳар ҳарфи хеши пинҳонам

زیر هر حرف خویش پنهانم

Тани гуфтори хешро ҷонам

تن گفتار خویش را جانم

Ҳар ки моро ба хайр ёд кунад

هر که ما را به خیر یاد کند

Ғаму андӯҳ , ҷузв бод кунад

غم و اندوه، جزو باد کند