Ёрони азизу нури бенаии ман

یاران عزیز و نور بینایی من

Рафтанд чу ҳуш аз сари савдоеи ман

رفتند چو هوش از سر سودایی من

Рафтанд ва гузоштанд бо бе касем

رفتند و گذاشتند با بی کسیم

Андеша накарданд зи танҳои ман

اندیشه نکردند ز تنهایی من