Омад саҳари оннигор хунини ҷгарон

آمد سحر آن نگار خونین جگران

Пурсед зи аҳволи ман дили нигарон

پرسید ز احوال منِ دل نگران

Кардам зи фироқи шиква , хандон шуд ва гуфт

کردم ز فراق شکوه، خندان شد و گفت

Ман дар дил ва бенасиб , кӯтаҳи назарон

من در دل و بی نصیب، کوته نظران