Аз ҳавсилаи сабр , ғамат берун аст

از حوصلهٔ صبر، غمت بیرون است

Ҳар лаҳзаи дил аз фироқ , дигргўн аст

هر لحظه دل از فراق، دیگرگون است

Бо дида чаҳ созем ки чун шаб бозаст ?

با دیده چه سازیم که چون شب باز است؟

Аз шавқ чаҳ гӯйем ки рӯзафзӯн аст

از شوق چه گوییم که روزافزون است