Хуросони сина рӯй замин аз баҳр он омад
خراسان سینهٔ روی زمین از بهر آن آمد
Ки ҷон омад дарав , яъне Убайдуллоҳ хон омад
که جان آمد درو، یعنی عبیدالله خان آمد
Зиҳии хони ҳумоюни фар ки бар фарқи ҳумоюнаш
زهی خان همایونفر که بر فرق همایونش
Пару бол эй давлат ӯ соябон омад
پر و بال همای دولت او سایبان آمد
Шаҳаншоҳи фалаки маснад , ки баҳри хоби амн ӯ
شهنشاه فلک مسند، که بهر خواب امن او
Малик бар гӯшаи айвони кайвон посбон омад
ملک بر گوشهٔ ایوان کیوان پاسبان آمد
Қавии дастӣ ки дар майдони ҳиммати панҷаи рустам
قویدستی که در میدان همت پنجهٔ رستم
Ба пеш ӯ фарсӯдаи муштӣ устихон омад
به پیش او فرسوده مشتی استخوان آمد
Саманди тунди заррини наъл ӯ хуршедро монад
سمند تند زریننعل او خورشید را ماند
Ки аз машриқ ба мағриб рафт ва як шаб дар миён омад
که از مشرق به مغرب رفت و یک شب در میان آمد
Магар аз санг раъдаст оҳани пайкони хӯни резиш ?
مگر از سنگ رعدست آهن پیکان خونریزش؟
Ки аз ҷо чун бархест бар душман гарон омад
که از جا چون برخاست بر دشمن گران آمد
Қирон карданд моҳу муштарӣ дар толеъи саъдаш
قران کردند ماه و مشتری در طالع سعدش
Ба ин толеъ чу хуршеди фалаки соҳиб қирон омад
به این طالع چو خورشید فلک صاحبقران آمد
Аё моҳи фалак қадре , ки баҳри побӯси ту
ایا ماه فلکقدری، که بهر پابوس تو
Ҳамаи рӯзи осмон бар остон омад
همه روز آسمان بر آستان آمد
Назд мори сипеҳр ар фарқи душман бар замини яксон
نزد مار سپهر ار فرق دشمن بر زمین یکسان
БФоўти байн ки мо байни замин ва осмон омад
بفاوت بین که ما بین زمین و آسمان آمد
Амон дод аз карам то ҳар касе гардад бо ман дил
امان داد از کرم تا هر کسی گردد با من دل
Биҳамдиллоҳ ! лутфаши мӯҷиби амн ва амон омад
بحمدالله! لطفش موجب امن و امان آمد
Сифоти зоҳиру изҳор он кардам , хато буд ин
صفات ظاهر و اظهار آن کردم، خطا بود این
Баён кардам ҳадисӣ ки бар мардум аён омад
بیان کردم حدیثی که بر مردم عیان آمد
Забонро ҳеҷ нақсоне наомад андарин гуфтан
زبان را هیچ نقصانی نیامد اندرین گفتن
Вале чун дар забони як нуқта афзӯн шуд зиён омад
ولی چون در زبان یک نقطه افزون شد زیان آمد
Ҳилолӣ гарчи умрӣ дар ба дар мешуд ба ҳар кӯе
هلالی گرچه عمری در به در میشد به هر کویی
Биҳамдиллоҳи охири бандаи ин остон омад
بحمدالله آخر بندهٔ این آستان آمد