Ғам батон махӯр , эй дил , ки зор хоҳӣ шуд

غم بتان مخور، ای دل، که زار خواهی شد

Агар азизи ҷаҳонӣ , ту хор хоҳӣ шуд

اگر عزیز جهانی، تو خوار خواهی شد

Агар чу ман ҳаваси зулфи ёр хоҳӣ кард

اگر چو من هوس زلف یار خواهی کرد

зи ошиқони сияҳи рӯзгор хоҳӣ шуд

ز عاشقان سیه روزگار خواهی شد

Ту аз тариқаи ёрӣ ҳамеша фориғ ва ман

تو از طریقه یاری همیشه فارغ و من

Нишастаам бомидӣ ки ёр хоҳӣ шуд

نشسته ام بامیدی که یار خواهی شد

Чу дар вафои туам , бар дилам ҷафо мапаснд

چو در وفای توام، بر دلم جفا مپسند

Ки пеши аҳли вафои шармсор хоҳӣ шуд

که پیش اهل وفا شرمسار خواهی شد

Кунун бҳсни ту кас нест аз ҳазор яке

کنون بحسن تو کس نیست از هزار یکی

Ту худ ҳануз яке аз ҳазор хоҳӣ шуд

تو خود هنوز یکی از هزار خواهی شد

зи фикри кори ҷаҳони бори ғам бсинаҳ манеҳ

ز فکر کار جهان بار غم بسینه منه

Вагарна дар сари ин кору бор хоҳӣ шуд

وگرنه در سر این کار و بار خواهی شد

Ҳилолӣ , аз паии он шаҳсавори тунди Марв

هلالی، از پی آن شهسوار تند مرو

Ки норасида бигардаш ғубор хоҳӣ шуд

که نارسیده بگردش غبار خواهی شد