Моҳи ман , зулф шаб қадарасту рӯяти рӯзи ид

ماه من، زلفت شب قدرست و رویت روز عید

Дар сари моҳии шабу рӯзии бойени хӯбӣ ки дид ?

در سر ماهی شب و روزی باین خوبی که دید؟

Сарв ман бархест , аз қадаш қиёмат шуд падед

سرو من برخاست، از قدش قیامت شد پدید

Ғайри он қомат , ки ман дидам , қиёматро ки дид ?

غیر آن قامت، که من دیدم، قیامت را که دید؟

Он занхдонро , ки пар карданд зи оби зиндагӣ

آن زنخدان را، که پر کردند ز آب زندگی

Бар кафам на , каз камол нозукӣ хоҳад чакид

بر کفم نه، کز کمال نازکی خواهد چکید

Чун дар оғӯшат гирифтам қолаби ман ҷон гирифт

چون در آغوشت گرفتم قالب من جان گرفت

Ғолибан ҷони офарини ҷисми ту аз ҷони офарид

غالبا جان آفرین جسم تو از جان آفرید

Чун каф поят наҳодӣ бар дилам ором ёфт

چون کف پایت نهادی بر دلم آرام یافت

Дасти азугар бози дорӣ , ҳамчунон хоҳад тапид

دست ازو گر باز داری، همچنان خواهد تپید

Чунки бигузаштӣ ту ашки ман равон шуд аз пят

چونکه بگذشتی تو اشک من روان شد از پیت

Азми побӯс ту дорад , ҳар куҷо хоҳад расед

عزم پابوس تو دارد، هر کجا خواهد رسید

Микшми бори ғам аз ҳиҷрон ва ин кӯҳ балост

میکشم بار غم از هجران و این کوه بلاست

Ман надонам кини балоро то яке хоҳам кашид ?

من ندانم کین بلا را تا به کی خواهم کشید؟

Ваа ! чаҳ пеш омад , ҳилолӣ , кони ғизоли мшкбўӣ

وه! چه پیش آمد، هلالی، کان غزال مشکبوی

Ногаҳон аз ман рамед ва бо рақибон орамид ?

ناگهان از من رمید و با رقیبان آرمید؟