Ҳоши ллаҳ ! каз рахти чашми аФгнми сӯй дигар

حاش لله! کز رخت چشم افگنم سوی دگر

Хуш намеояд биҷуз рӯй туам рӯй дигар

خوش نمی آید بجز روی توام روی دگر

Тозаи гулҳои чамани хўшрнгу хўшбўинд , лек

تازه گلهای چمن خوشرنگ و خوشبویند، لیک

Гули рухи мо ранг дигар дораду буи дигар

گل رخ ما رنگ دیگر دارد و بوی دگر

Зинати он рӯй некӯи холи бас , хат , гӯ : мабош

زینت آن روی نیکو خال بس، خط، گو: مباش

Ҳасан ӯро дар наме бояд сари мӯӣ дигар

حسن او را در نمی‌‌یابد سر موی دگر

Куштан омад хуии он бе раҳми вази онам бок нест

کشتن آمد خوی آن بی رحم وز آنم باک نیست

Бок аз он дорам ки гирад ғайри азин хуй дигар

باک از آن دارم که گیرد غیر ازین خوی دگر

Рӯзи маҳшар , каз ҷафои некӯони ноланди халқ

روز محشر، کز جفای نیکوان نالند خلق

Бошад он бдхўиро ҳар сӯи дуъогӯӣ дигар

باشد آن بدخوی را هر سو دعاگوی دگر

Ҳар крои хоки сари кӯии ту доман гир шуд

هر کرا خاک سر کوی تو دامن گیر شد

Кӣ бдомонш расад гирди сари кӯй дигар ?

کی بدامانش رسد گرد سر کوی دگر؟

Дай чу бо он зулфу рухи сӯй ҳилолӣ омадӣ

دی چو با آن زلف و رخ سوی هلالی آمدی

Рафт орому қарораш ҳар яке сӯй дигар

رفت آرام و قرارش هر یکی سوی دگر