Бо рухи зарди омадами сӯй дарат , эй срўноз

با رخ زرد آمدم سوی درت، ای سروناز

Яъне оварадам бхоки даргаат рӯй ниёз

یعنی آوردم بخاک درگهت روی نیاز

Давлати ҳасану ҷавонии як ду рӯзӣ беш нест

دولت حسن و جوانی یک دو روزی بیش نیست

Дар ниёзи мо нигар , чандини бҳсни худ мноз

در نیاز ما نگر، چندین بحسن خود مناز

Умр бигузашту шаби торики ҳиҷр охир нашуд

عمر بگذشت و شب تاریک هجر آخر نشد

ё шабам кӯтоҳ мебоист , ё умрами дароз

یا شبم کوتاه می بایست، یا عمرم دراز

Тоб беморӣ надорам беш азинҳо , эй фалак

تاب بیماری ندارم بیش ازینها، ای فلک

ё насими рӯҳпарвар , ё сумуми ҷони гудоз

یا نسیم روح پرور، یا سموم جان گداز

Мардуми чашми ҳилолӣ пок мебозад назар

مردم چشم هلالی پاک می بازد نظر

Рӯи мтоб , эй нозанин , аз мардумони покбоз

رو متاب، ای نازنین، از مردمان پاکباز