эй шаҳсавори ҳасан , сар афроз кун маро

ای شهسوار حسن، سر افراز کن مرا

эй ман сагат , басӯии худ овоз кун маро

ای من سگت، بسوی خود آواز کن مرا

То бо ту роз гӯям ва фориғ шавам дамӣ

تا با تو راز گویم و فارغ شوم دمی

Баҳри худо , ки ҳамдам ва ҳамроз кун маро

بهر خدا، که همدم و همراز کن مرا

Лутфи ту мъҷзист , ки бар мурда ҷон диҳад

لطف تو معجزیست، که بر مرده جان دهد

Лутфии намоу зиндаи з эъҷоз кун маро

لطفی نما و زنده ز اعجاز کن مرا

Чун кокули ту чанд тавон гашт бар сарат ?

چون کاکل تو چند توان گشت بر سرت؟

Теғӣ бигир ва аз сари худ боз кун маро

تیغی بگیر و از سر خود باز کن مرا

Соқӣ , ҳалокам аз ҳаваси пои бӯси ту

ساقی، هلاکم از هوس پای بوس تو

Дар пои хеши маст срондоз кун маро

در پای خویش مست سرانداز کن مرا

Нозӣ бикун , ки бе хабари уфтами бхоку хӯн

نازی بکن، که بی خبر افتم بخاک و خون

Яъне ки : ним куштаи он ноз кун маро

یعنی که: نیم کشته آن ناز کن مرا

Ҷоно , бғмзаҳи сӯии ҳилолии назари Фгн

جانا، بغمزه سوی هلالی نظر فگن

Вази ҷони ҳалоки ғамза ғаммоз кун маро

وز جان هلاک غمزه غماز کن مرا