Гуфтугӯии ақл дар хотир фурӯ ноед маро

گفتگوی عقل در خاطر فرو ناید مرا

Бандаи султони ишқам , то чаҳ фармоед маро ?

بنده سلطان عشقم، تا چه فرماید مرا؟

Бскаҳ кардам гиряи пеши мардум ва судӣ надошт

بسکه کردم گریه پیش مردم و سودی نداشت

Баъди азин бар гиряи худ ханда меояд маро

بعد ازین بر گریه خود خنده میآید مرا

Бастаи зулфи прирўён шудан аз ақл нест

بسته زلف پریرویان شدن از عقل نیست

Лек ман девонаам , занҷир мебояд маро

لیک من دیوانه ام، زنجیر میباید مرا

Ваъдаи васл туам дод андакии таскини дил

وعده وصل توام داد اندکی تسکین دل

То рух хубат набинам дил наёсоед маро

تا رخ خوبت نبینم دل نیاساید مرا

Ваа ! ки хоҳад шуд , ҳилолӣ , хонаи умрами хароб

وه! که خواهد شد، هلالی، خانه عمرم خراب

Ҷони ғами фарсӯда чанд аз ғами бФрсоиди маро ?

جان غم فرسوده چند از غم بفرساید مرا؟