Ҳар шаби басари кӯии ту аз пой дар уфтам

هر شب بسر کوی تو از پای در افتم

Вази шавқи ту оҳии занам ва бе хабари уфтам

وز شوق تو آهی زنم و بی خبر افتم

Гар бор ғам инаст , ки ман микшм аз ту

گر بار غم اینست، که من میکشم از تو

Биллоҳ ! ки агар кӯҳ шавам аз камари уфтам

بالله! که اگر کوه شوم از کمر افتم

Хоҳам бизанӣ тир ва бтиғм бинавозӣ

خواهم بزنی تیر و بتیغم بنوازی

То дар дами куштани бтўи наздиктар уфтам

تا در دم کشتن بتو نزدیکتر افتم

Ман баъд бар онам ки ббўии сари зулфат

من بعد بر آنم که ببوی سر زلفت

Бархезаму дунболи насими саҳари уфтам

برخیزم و دنبال نسیم سحر افتم

эй шайх , бмҳроби марои саҷдаи мФрмо

ای شیخ، بمحراب مرا سجده مفرما

Бигзор , худоро , ки бар он хок дар уфтам

بگذار، خدا را، که بر آن خاک در افتم

Гумроҳии ман байн ки : дарин марҳала ҳар рӯз

گمراهی من بین که: درین مرحله هر روز

Аз водии мақсӯди биҷой дигар уфтам

از وادی مقصود بجای دگر افتم

Сайлоби сиришк аз мижа бигушоӣ , ҳилолӣ

سیلاب سرشک از مژه بگشای، هلالی

Мапаснд ки : оғиштаи бхўни ҷигари уфтам

مپسند که: آغشته بخون جگر افتم