Навбаҳораст , биё , то қадаҳӣ нӯш кунем

نوبهارست، بیا، تا قدحی نوش کنیم

Бошад ин меҳнати айём фаромӯш кунем

باشد این محنت ایام فراموش کنیم

Соқио , ҳушу хиради тафриқаи хотири мост

ساقیا، هوش و خرد تفرقه خاطر ماست

Бодаи пеши ор , ки тарки хирад ва ҳуш кунем

باده پیش آر، که ترک خرد و هوش کنیم

Ҳад мо нест ки пеши ту бигӯеми сухан

حد ما نیست که پیش تو بگوییم سخن

Ҳам ту бо мо сухании гӯй , ки мо гӯш кунем

هم تو با ما سخنی گوی، که ما گوش کنیم

Борҳои ғами бтўи гуфтем , з мо нишнидӣ

بارها غم بتو گفتیم، ز ما نشنیدی

Баъди азин маслиҳат онаст ки хомӯш кунем

بعد ازین مصلحت آنست که خاموش کنیم

Ҳеҷ ногуфтаи бҷоними зи неши ситамат

هیچ ناگفته بجانیم ز نیش ستمت

Вой ! агар зон лаби ширини тамаъ нӯш кунем

وای! اگر زان لب شیرین طمع نوش کنیم

Мо ки бошем , ки моро диҳад оғӯши ту даст ?

ما که باشیم، که ما را دهد آغوش تو دست؟

Бо хаёли ту магари даст дар оғӯш кунем

با خیال تو مگر دست در آغوش کنیم

Ёр чун соқӣ базмаст , ҳилолӣ , бархез

یار چون ساقی بزمست، هلالی، برخیز

То бики ҷуръаи турои вола ва мадҳуш кунем

تا بیک جرعه ترا واله و مدهوش کنیم