Шоми ид , он ба , ки манзил бар сар роҳӣ кунем

شام عید، آن به، که منزل بر سر راهی کنیم

Халқи маи ҷӯянд ва мо назора моҳӣ кунем

خلق مه جویند و ما نظاره ماهی کنیم

Пеши болой баландат фориғем аз ёди сарв

پیش بالای بلندت فارغیم از یاد سرو

Ғояти пастӣ буд ,гар фикр кӯтоҳӣ кунем

غایت پستی بود، گر فکر کوتاهی کنیم

Бехаёлат кӣ тавон қатъи биёбони фироқ ?

بی خیالت کی توان قطع بیابان فراق؟

Раҳ хатарнокаст , аввали фикр ҳамроҳӣ кунем

ره خطرناکست، اول فکر همراهی کنیم

Хуй ӯ баси нозук ва мо беқарор аз дарди дил

خوی او بس نازک و ما بی قرار از درد دل

Пеш ӯ ногуҳи мабодои нола ва оҳӣ кунем

پیش او ناگه مبادا ناله و آهی کنیم

Дар раҳи ҷонон , ҳилолӣ , расм ҷонбозӣ хушаст

در ره جانان، هلالی، رسم جانبازی خوشست

Аз сар ҷон бигузарему кор дилхоҳӣ кунем

از سر جان بگذریم و کار دلخواهی کنیم