эй муаллим , хотири ғмдидаҳи ман шод кун

ای معلم، خاطر غمدیده من شاد کن

Банда кардам , як замони он сарвро озод кун

بنده گردم، یک زمان آن سرو را آزاد کن

Аз гадои хеш фориғ магзар , эй султони ҳасан

از گدای خویش فارغ مگذر، ای سلطان حسن

ё бидиҳ дод ман дарвеш , ё бедод кун

یا بده داد من درویش، یا بیداد کن

Хоҳ пайғомӣ фиристу хоҳ дашномӣ бидиҳ

خواه پیغامی فرست و خواه دشنامی بده

Аз фаромӯшон , баҳр навъе ки хоҳӣ , ёд кун

از فراموشان، بهر نوعی که خواهی، یاد کن

Дил на сад чокаст ? охири марҳами Лутфии буна

دل نه صد چاکست؟ آخر مرهم لطفی بنه

Раҳматӣ фармо ва ин вайронаро обод кун

رحمتی فرما و این ویرانه را آباد کن

эй дил , ин хӯн хӯрдани пинҳони маро девона кард

ای دل، این خون خوردن پنهان مرا دیوانه کرد

Тоб хомӯшӣ надорам , баъди азин фарёд кун

تاب خاموشی ندارم، بعد ازین فریاد کن

Носҳо , ман ошиқам , ин пандро додан чаҳ суд ?

ناصحا، من عاشقم، این پند را دادن چه سود؟

Гар туоне тарки ин савдоӣ модарзод кун

گر توانی ترک این سودای مادرزاد کن

Бар сари кӯяш , ҳилолӣ , сабрро бунёд нест

بر سر کویش، هلالی، صبر را بنیاد نیست

Чун дарин кӯ омадӣ , кор дигар бунёд кун

چون درین کو آمدی، کار دگر بنیاد کن

Хониш
ғзл шморҳ 301 — ърфон ҳӣдрӣ хсрв